ตูม!
ท่ามกลางคำพูดของจั่วเซียว พลังกดดันอันน่าสะพรึงกลัวบดขยี้ลงมา
สีหน้าของซุนก่วงและพวกเปลี่ยนเป็นซีดเซียว รู้สึกได้ว่าลมหายใจเริ่มติดขัดขึ้นมาทันที
หัวใจของพวกเขาตกต่ำลงอย่างหนัก
เพิ่งจะตระหนักได้ว่า จั่วเซียวไม่ได้กำลังพูดเล่นกับพวกเขาจริง ๆ
ทุกคนจึงปิดปากเงียบ
และในเวลานี้เอง จั่วเซียวจึงเอ่ยเย็นชาว่า "อย่าใช้ข้ออ้างอันแสนวิเศษของพวกเจ้ามาขัดขืนคำสั่งของข้า ผู้ใดไม่พอใจก็จงถอดชุดข้าราชการออกเดี๋ยวนี้ แล้วกลิ้งออกจากหน่วยปราบปีศาจไปซะ!"
พูดจบ ซุนก่วงและพวกต่างก็ก้มหน้าลงทันที ไม่กล้าโต้แย้งแม้แต่น้อย
เห็นดังนั้น จั่วเซียวจึงหันมามองสวี่เย่ "ตอนนี้ ข้ายกภารกิจจัดการจวนลั่วเสียทั้งหมดให้เจ้าดูแล หวังว่าเจ้าจะไม่ทำให้ข้าผิดหวัง"
"โปรดวางใจท่าน ข้าจะต้องทำลายจวนลั่วเสียให้สิ้นซาก!" สวี่เย่คารวะกล่าว
"ดีมาก!" จั่วเซียวพอใจกับคำตอบของสวี่เย่เป็นอย่างยิ่ง จากนั้นจึงมองไปที่ซุนก่วงและพวก "พวกเจ้าไม่ควรคิดก่อกวนอะไรในภารกิจนี้ มิเช่นนั้นอย่าโทษว่าข้าไม่เกรงใจพวกเจ้า"
"ขอรับ! พวกเราจะปฏิบัติตาม!" แม้ซุนก่วงและพวกจะไม่ยอมจำนน แต่ในยามนี้ก็ทำได้เพียงกัดฟันยอมรับ
"พอแล้ว สวี่เย่อยู่ต่อ คนอื่นถอนตัวไปพักผ่อนได้ แล้วออกเดินทางในอีกไม่ช้า" จั่วเซียวพูดตรง ๆ ไม่มีการยืดเยื้อใด ๆ
"ขอรับ!"
ตู้หยวนซิวและพวกเมื่อได้ยิน ต่างก็ค้อมตัวแล้วจากไป
ตอนที่ซุนก่วงและพวกเดินผ่านสวี่เย่ ต่างก็หยุดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วหันมามองสวี่เย่
สายตานั้นสลับซับซ้อนอย่างยิ่ง
แต่สวี่เย่ไม่สะทกสะท้านแม้แต่น้อย เขามองไปยังทุกคนอย่างสงบ