สวี่เย่รีบรั้งหลินอวี่เยียนไว้ หลินอวี่เยียนจึงได้แต่ยอมเลิกคิด
ไม่งั้นนางคงทุบเสี่ยวเอ้อผู้นั้นให้สลบไปจริง ๆ
อยู่นาน ๆ เจอเข้าวาจาเสียดสีใส่หน้าโดยไม่มีปี่มีขลุ่ย ขนาดไหนก็ทนไม่ได้ทั้งนั้น
แต่เสี่ยวเอ้อคนนั้นกลับไม่แยแสแม้แต่น้อย
เห็นดังนั้น สวี่เย่จึงมองไปที่เสี่ยวเอ้อแล้วเอ่ยว่า "ฟังท่าทาง เจ้าก็คงแอบไปมาไม่น้อยแล้วสินะ?"
เสี่ยวเอ้อหัวเราะ "แน่นอนอยู่แล้ว!"
"อย่างนั้นเจ้าโดนท่านหญิงซีเอ้อร์เลือกเข้าหรือยัง?" สวี่เย่ถาม
เสี่ยวเอ้อสีหน้าเต็มไปด้วยความหวัง "ท่านหญิงซีเอ้อร์คัดคนไม่ดูฐานะ ไม่ดูตำแหน่ง ขอแค่ได้เข้างานชุมนุมดอกไม้นานาพันธุ์ ก็มีโอกาสถูกเลือก ข้าก็เป็นผู้ชาย จะไปลองเสี่ยงดวงดูสักครั้งมันผิดตรงไหน?"
"เผื่อว่าถูกท่านหญิงซีเอ้อร์เลือกเข้าจริง ๆ นั่นสิถึงจะเป็นบุญล้ำฟ้า ค่ำคืนแห่งความสุขเพียงหนึ่งเดียวยังมีค่าเกินพันตำลึงทอง! ต่อให้ตายก็ถือว่าคุ้ม"
เห็นดังนั้น สวี่เย่หรี่ตาลง สิ่งล่อใจนี้ช่างไม่เบาเลย
แต่ทว่า เขากลับไม่มีความสนใจแม้แต่น้อย
แล้วจึงถามต่อ "อย่างนั้นท่านหญิงซีเอ้อร์อยู่ที่ไหน?"
"งานชุมนุมดอกไม้นานาพันธุ์ของท่านหญิงซีเอ้อร์ ล้วนเริ่มในยามค่ำคืน ถึงเวลานั้นนางก็จะปรากฏตัวเอง เจ้ารีบร้อนอะไรกัน?" เสี่ยวเอ้อเหลือบมองสวี่เย่ แววตาเต็มไปด้วยความเหยียดหยาม
เจ้าเด็กนี่ช่างร้อนรนยิ่งกว่าเขาอีก!
สวี่เย่รู้สึกหมดคำจะพูด เขาแค่อยากหาร่างปีศาจจิ้งจอกตัวนั้นให้พบโดยเร็ว แล้วจัดการมันให้สิ้นเท่านั้นเอง!
ยามนี้ เสี่ยวเอ้อผู้นั้นพลันนึกบางอย่างขึ้นได้ สีหน้าเริ่มมีความรำคาญ "พวกเจ้าถามเสียละเอียดขนาดนี้ คงไม่ได้มาเพราะงานของท่านหญิงซีเอ้อร์กันกระมัง?"