ข้าปากร้ายจริง ไม่ได้เสแสร้ง

ตอนที่ 87 หน้ามึน

6 นาที· 1.4K คำ

การแข่งขันฟิสิกส์ระดับมัธยมศึกษาตอนปลายแห่งชาติ จัดสลับกันระหว่างเสวียจิงและเมืองลี่ไห่ทุกปี

ปีนี้ สนามสอบตั้งอยู่ที่อาคารเรียนรวมของมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งในเมืองลี่ไห่

จงซู่ไป๋เดินผ่านประตูตรวจความปลอดภัยสองชั้นอย่างเป็นระบบ แล้วหามุมเงียบๆ ในโถงชั้นหนึ่งยืนรอให้ถึงเวลาเข้าห้องสอบ

หลายคนก็รอสอบอยู่ที่นี่เหมือนกับเขา รวมกลุ่มกันสองสามคนคุยกัน

"ตอนนี้ฉันฉลาดกว่าเมื่อก่อนเยอะแล้ว คณะกรรมการสอบกล้าให้ฉันติดร้อยคนแรกมั้ยเนี่ย?"

"อย่าหวังเลย มาถือหางกันทั้งนั้น เมืองลี่ไห่ออกข้อสอบโหดกว่าเสวียจิงเยอะ"

"ทายกันเล่นๆ ว่าปีนี้สถาบันลี่ไห่จะได้ที่หนึ่งอีกคน"

"ไม่แน่นะ ฉันว่าปีนี้นักเรียนจากเสวียจิงก็เก่งไม่เบาเหมือนกัน"

ระหว่างที่พูดคุยกัน นักเรียนจากโรงเรียนมัธยมเซวียจิงก็ทยอยกันเดินเข้ามา พวกเขาใส่เสื้อผ้าไม่เหมือนกัน แต่ทุกคนติดเข็มกลัดโรงเรียนมัธยมเซวียจิงไว้เหมือนกันหมด

ชายหนุ่มที่เดินนำ สวมเสื้อแจ็คเก็ตกันลมสีดำ คอเสื้อปิดครึ่งคาง ตอนเดินเข้ามาไม่มีท่าทีโอ้อวด แต่ความเยือกเย็นที่แผ่ออกจากตัวเขาทำให้หลายคนที่กำลังมองอยู่พากันหดสายตากลับ

"ให้ตายเถอะ หน้าตาแบบนี้มาเพื่อคว้าแชมป์ชัดๆ"

"กลัวอะไร ปีนี้นายกสภานักเรียนของสถาบันลี่ไห่ก็สมัครด้วย"

ฉือหยู่ถูกรายล้อมราวกับดาวเด่นอยู่อีกฝั่งหนึ่งของโถง

วันนี้เขาสวมเสื้อกั๊กขนสัตว์สีน้ำเงินเข้ม ข้างในเป็นเสื้อเชิ้ตสีขาวเรียบง่าย ติดกระดุมจนถึงเม็ดบนสุด ปลายแขนเสื้อเรียบร้อยเป็นระเบียบ

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป