มองคลิปวิดีโอของจงซู่ไป๋ที่โพสต์ท่าทำโอ้อวดในวิดีโอ
เฉียวอิ่งส่งซองแดงก้อนโตให้ซูอวิ๋นอวิ๋น
[เฉียวเฉียวเธอนี่ตัวแสบ: ถ้าเขาถูกใครตี อย่าลืมบอกฉันด้วยนะ]
ไม่รู้ว่าซูอวิ๋นอวิ๋นจะเห็นหรือเปล่า เพราะช่วงเวลาอาหารใครๆ ก็ยุ่งกันทั้งนั้น
เฉียวอิ่งใส่หูฟัง แกล้งทำเป็นเน็ตค้าง แล้วเปิดคลิปที่พูดว่า[ว่าที่ภรรยาที่ครอบครัวเราเลือกไว้]ฟังวนไปวนมาสิบรอบ
จนกระทั่งมีเสียงดังขึ้นจากด้านหลัง
“ดูอะไรอยู่เหรอ?”
โทรศัพท์ “ปัง” ร่วงลงพื้น
หลังจากกู้โฝวพูดเสียงต่ำราวกับปีศาจ เขาก็พาซูอวิ๋นอวิ๋นเดินอ้อมมาจากด้านหลังของเฉียวอิ่งไปนั่งฝั่งตรงข้ามโต๊ะ
มือที่สวยงามข้างหนึ่งเก็บโทรศัพท์ของเฉียวอิ่งขึ้นมา แล้ววางกลับที่เดิม
จงซู่ไป๋เพิ่งจะนั่งลงข้างๆ เฉียวอิ่ง สายตาก็จับจ้องอยู่ที่เธอไม่วางตา รอยยิ้มฉายชัดเจน
“กำลังดูอะไรอยู่?”
เฉียวอิ่งทำหน้าตาย ปิดหน้าจอโทรศัพท์
ตอบเขา: “นิยายผู้หญิง”
จงซู่ไป๋ส่งเสียง “โอ้” อย่างสนใจ
กู้โฝวหลับตาลง รู้สึกเหมือนฟ้าจะมืด
เฉียวอิ่งรู้สึกแปลกใจที่กู้โฝวกับซูอวิ๋นอวิ๋นขึ้นมาที่โรงอาหารชั้นสอง สุดท้ายสายตาก็จ้องไปที่กู้โฝว
“อย่าคิดจะมาขอใช้บัตรเติมเงินของฉันนะ”
ซูอวิ๋นอวิ๋นเพิ่งจะส่งเสียง “ป๋วด” ออกมา ก็รีบเอามือปิดปากไว้ทันที
กู้โฝวหยิบบัตรโดยสารอิเล็กทรอนิกส์ของแผนกนานาชาติออกมาจากกระเป๋ากางเกง ซึ่งเป็นบัตรที่เขายืมมาจากเพื่อนที่อยู่แผนกนานาชาติ
กำไว้ในมือแล้วสะบัดๆ อย่างทะเล้น: “ใครจะสน”
พูดจบ ก็หันไปพูดกับซูอวิ๋นอวิ๋น: “เธอรออยู่ที่นี่ก่อน”
แล้วก็ตวัดแขนรวบคอจงซู่ไป๋ พาสองคนไปซื้อข้าว
ซูอวิ๋นอวิ๋นนั่งลงฝั่งตรงข้ามเฉียวอิ่ง พอผู้ชายสองคนเดินไปไกลแล้ว ก็กระซิบบอกความลับ: “เทพธิดา เพื่อนร่วมโต๊ะของฉันรู้ว่าคุณจงกับเธอคบกันอยู่ ตอนนี้เขากำลังวางแผนจะมาทำลายความสัมพันธ์ของพวกเธอ”