คนรู้จักของเฉียวอิ่งเยอะเกินไปจริง ๆ
แค่เพียงเช้าวันเดียว
เด็กผู้ชายจากชั้นมัธยมปีที่หนึ่งและแผนกในประเทศก็พากันมาคุยกับเฉียวอิ่งไม่ขาด
พวกเขาไม่ถึงกับเป็นเพื่อนร่วมชั้นที่เคยเรียนด้วยกันกับเฉียวอิ่งด้วยซ้ำ
และนี่ยังเป็นเพียงตอนที่จงซู่ไป๋พอจะจับตามองได้เท่านั้น
พักเที่ยงยังไม่ทันจบ คนส่วนหนึ่งก็เดินทางมาถึงห้องเรียนของภาคบ่ายก่อนเวลาเพื่อพักผ่อน
จงซู่ไป๋นั่งอยู่แถวสุดท้ายของห้องเรียน ที่ข้าง ๆ ยังว่างอยู่ กระเป๋าของเฉียวอิ่งวางทาบอยู่บนโต๊ะ
เขาหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา เปิดเข้าไปในเว็บบอร์ดของโรงเรียน จากนั้นก็กลับไปที่วีแชท แล้วกดเข้าไปจากลิงก์ที่ซูอวิ๋นอวิ๋นส่งให้เขา
คราวนี้โดดเข้าสู่โพสต์ที่มียอดไลก์สูงที่สุดของซูอวิ๋นอวิ๋นโดยตรง
ในภาพ เฉียวอิ่งสวมชุดสีขาวสะอาดตา ยืนดูนาฬิกาอยู่บนถนนร่มไม้
ดวงตาของจงซู่ไป๋หยุดนิ่งไปชั่วขณะ
เขาบันทึกรูปภาพไว้ จากนั้นก็เลื่อนไปดูโพสต์อื่น ๆ เกี่ยวกับเฉียวอิ่งของซูอวิ๋นอวิ๋น
สีดำคล่องตัว สีเหลืองสดใส สีชมพูซากุระอ่อนหวาน
หญิงสาวรูปร่างสูงโปร่งสวยงาม เสื้อผ้าทุกตัวที่สวมใส่ล้วนประณีตและเข้ารูปเหลือเกิน แถมยังมีความเป็นกันเองที่เหมือนสวมใส่ได้อย่างง่ายดายอีกด้วย
นิ้วของจงซู่ไป๋กด ๆ หยุด ๆ อยู่บนหน้าจอ ตั้งใจมากถึงขนาดที่ว่ามีคนมายืนอยู่ตรงหน้าเขายังไม่รู้ตัว
"เฮ้ย นายมานั่งตรงนี้ทำไม?"
เมื่อวานเฉียวอิ่งไม่ตอบข้อความของเฉิงชิงเหย่ วันนี้เขาหาคนเป็นพิเศษถึงขนาดไม่ไปซ้อมช่วงบ่าย
ผลปรากฏว่าเห็นข้าง ๆ ที่นั่งประจำของเฉียวอิ่ง มีคนอื่นนั่งอยู่