สถาบันลี่ไห่เป็นโรงเรียนมัธยมเอกชนระดับท็อปของเมืองลี่ไห่ แบ่งออกเป็นแผนกในประเทศและแผนกนานาชาติ
แผนกในประเทศเน้นสอบเข้ามหาวิทยาลัยในประเทศ แผนกนานาชาติเน้นแข่งขันระดับนานาชาติ
แม้จะใส่ชุดนักเรียนราคาแพงเหมือนกัน แต่ก็มีสายใยแห่งการดูถูกกันอยู่
แผนกในประเทศมองว่าแผนกนานาชาติไอคิวต่ำ แผนกนานาชาติมองว่าแผนกในประเทศจน
ด้วยความที่ต่างฝ่ายต่างไม่ถูกตากัน กลุ่มนักเรียนที่แตกแยกกันขนาดนี้ กลับรักษาสมดุลอันละเอียดอ่อนเอาไว้ได้
เฉิงชิงเหย่ขับรถเข้ามาในที่จอดรถของโรงเรียน ดึงดูดสายตาคนมากมาย
เฉิงชิงเหย่ที่หน้าตาดีและนิสัยเจ้าเล่ห์นั้นชินชาไปแล้ว
ก้าวลงจากรถ แล้วเปิดประตูให้เฉียวอิ่งอีกฝั่ง
ส่วนเฉียวอิ่งล่ะเหรอ? ก็ห่างเหินไปนาน
ไม่มีบริษัทล้มละลาย ไม่มีหลินซวนซวนมาวุ่นวาย
เฉียวอิ่งยังคงนั่งบัลลังก์บุคคลสำคัญของสถาบันลี่ไห่อย่างมั่นคง ด้วยพื้นฐานครอบครัวที่รวยอันดับหนึ่ง เรียบง่ายไม่เสแสร้ง
เฉิงชิงเหย่ต้องไปฝึกซ้อมช่วงเช้าของชมรมเทควันโด ล็อกรถแล้วบอกลาเฉียวอิ่ง
หน้าตาเหมือนคนโง่ ๆ ไร้เดียงสา
คาบแรกของเฉียวอิ่งอยู่ที่อาคารเรียนหลัก แยกกับเฉิงชิงเหย่แล้ว เดินฝ่ากลุ่มนักเรียนสามห้าคนไป
ทันใดนั้น เธอก็สังเกตเห็นอะไรบางอย่าง จึงหยุดฝีเท้า
เมื่อเห็นเฉียวอิ่งหันกลับมา กลุ่มคนที่ยกโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูปอยู่ท่ามกลางฝูงชนก็รีบซ่อนโทรศัพท์อย่างรวดเร็ว
แต่ก็ยังถูกเฉียวอิ่งจับได้
เฉียวอิ่งเดินไปหาหญิงสาวที่รวบผมหางม้าต่ำ สวมแว่นตากรอบกลมคนหนึ่ง
อีกฝ่ายเตี้ยกว่าเฉียวอิ่งหนึ่งหัว ดูกระวนกระวาย
เฉียวอิ่งก้มตามองป้ายชื่อของหญิงสาว:
[แผนกในประเทศ: ซูอวิ๋นอวิ๋น]
สาวสวยสูงโปร่งอยู่ตรงหน้าเพียงแค่นี้
ซูอวิ๋นอวิ๋นนึกถึงกระทู้มากมายในฟอรัมโรงเรียนพุ่งเข้ามาในหัว
ล้วนพูดว่าคุณหนูใหญ่แผนกนานาชาติคนนี้อารมณ์ไม่ดี
ซูอวิ๋นอวิ๋นตกใจทันที
"นะ...นั้น คือว่า เพื่อนร่วมชั้นเฉียวอิ่ง ฉันแค่เห็นว่าชุดวันนี้เธอใส่สวยดี เลยอยากถ่ายไว้เป็นตัวอย่าง ถ้าเธอรู้สึกไม่สะดวกใจ ฉันจะลบทิ้งเดี๋ยวนี้เลย!"
เหล่าสาว ๆ ที่เพิ่งถ่ายรูปไปตอนนี้ยืนอยู่ในฝูงชน รู้สึกผิด ๆ กลัว ๆ อยู่บ้าง
เฉียวอิ่งพยักหน้า
ซูอวิ๋นอวิ๋นปลดล็อกโทรศัพท์อย่างรวดเร็ว
หารูปนั้นเจอ แล้วจะกดลบในทันที
"ส่งให้ฉันหนึ่งรูป"
"อ้อ ๆ ได้ ๆ... หืม?"
ซูอวิ๋นอวิ๋นเงยหน้าขึ้น คิดว่าตัวเองฟังผิดไป
แต่กลับเห็นเฉียวอิ่งหยิบโทรศัพท์ออกมา พยักหน้าเล็กน้อย
ดวงตาสวยหวานขยับอย่างมีชีวิตชีวาตามการเปลี่ยนหน้าจอ ขนตายาวบางปรือลง
ผมข้างหนึ่งถูกเขยิบไปหลังหู เผยให้เห็นใบหน้าด้านข้างที่ประณีตและสง่างาม
ซูอวิ๋นอวิ๋นแทบหยุดหายใจ
เฉียวอิ่งหารหัสคิวอาร์ของวีแชทเจอแล้วยื่นให้เธอ
หมายความว่ายังไง? คุณหนูใหญ่จะขอเป็นเพื่อนกับเธองั้นเหรอ?
เธอยกโทรศัพท์ขึ้นสแกนอย่างไม่รู้เนื้อรู้ตัว แล้วหน้าข้อมูลส่วนตัวของเฉียวอิ่งก็โผล่ขึ้นมาจริง ๆ
ไอดีคือ: เฉียวเฉียวเธอนี่ตัวแสบ
น่ารักมาก!
ซูอวิ๋นอวิ๋นอุทานในใจ ตรงข้ามกับใบหน้าและบุคลิกของเพื่อนร่วมชั้นเฉียวอิ่งราวฟ้ากับเหว!
ซูอวิ๋นอวิ๋นรีบกดส่งคำขอเป็นเพื่อน เกือบจะผ่านในทันที
เฉียวอิ่งเก็บโทรศัพท์
"รูปนั้นถ้าเธอชอบก็เก็บไว้เถอะ ฉันไม่ถือว่าถูกแอบถ่าย เพราะ... เทพเจ้าไร้รูปร่าง"
...
เพื่อน ๆ รอบข้าง: อยากมีหน้าแบบนั้นมาหน้าด้านแบบนี้สักครั้งจัง
เฉียวอิ่งยกเท้าก้าว เดินต่อไปยังอาคารเรียน
ประมาณสามห้าก้าวก็หยุดอีกครั้ง แล้วหันกลับมา
ซูอวิ๋นอวิ๋นตั้งตัวไว้อีกครั้ง
"ขอบคุณนะ"
"???"
เฉียวอิ่งจากไปอย่างไม่แยแส ทิ้งให้ซูอวิ๋นอวิ๋นและเหล่าเพื่อน ๆ งงเป็นไก่ตาแตก
ไม่ใช่บอกว่าคุณหนูใหญ่ตระกูลรวยอารมณ์ไม่ดีหรอกเหรอ?
ทำไมถึงพูดขอบคุณกับคนอื่นล่ะ?
ถึงจะโดนแอบถ่ายยังไม่โกรธเลยด้วยซ้ำ
อีกอย่าง เธอหอมจังเลย
ได้กลิ่นเหมือนหยดน้ำค้างที่เกาะอยู่บนเปลือกมะนาวและเปลือกส้ม เย็น ๆ สดชื่น
ข่าวลือหลอกเราเสียเหลือเกิน!
หลังจากเหตุการณ์เล็ก ๆ น้อย ๆ นี้ ฝูงชนก็เคลื่อนตัวอีกครั้ง ไหลไปยังอาคารเรียนต่าง ๆ
เพียงแต่บทสนทนาระหว่างนักเรียน กลายเป็นว่าจะไปซื้อของแบบเดียวกันกับเฉียวอิ่งที่ไหน
－
คาบแรกคือวิชาวิเคราะห์วรรณคดีอังกฤษอันคุ้นเคย
ในห้องเรียน โต๊ะกระจกแนวเรียบง่ายสไตล์อิตาลีถูกจับวางเป็นคู่ ๆ ด้านบนวางแบบฝึกหัดภาษาอังกฤษล้วน
เฉียวอิ่งนั่งอยู่แถวสุดท้าย ไม่มีเพื่อนร่วมโต๊ะ
เรียนไปได้สิบนาที เธอก็ใช้ดินสอทำข้อสอบอ่านภาษาอังกฤษของคาบนี้เสร็จหมดแล้ว
อาจารย์ชาวต่างชาติยังคงพูดไม่หยุดบนเวที เฉียวอิ่งเริ่มเล่นโทรศัพท์
[เมฆน้อย ๆ ส่งรูปภาพหนึ่งรูปมาให้คุณ]
เฉียวอิ่งเปิดดู เป็นรูปรูปเต็มตัวที่ซูอวิ๋นอวิ๋นถ่ายให้เธอจากระยะไกลเมื่อเช้านี้
ในรูป เด็กสาวเพิ่งลงจากรถ มือทั้งสองวางบนโซ่กระเป๋า มองไปข้างหน้า
เสื้อโค้ทกันลมทำให้แผ่นหลังบางเฉียบของเด็กสาวดูตรงเป็นพิเศษ มองจากด้านข้าง ช่วงคอที่ยาวและขาวผ่องต่อกันเป็นเส้นสายที่สง่างาม
เธอก้าวเท้าหนึ่งไปข้างหน้า หนึ่งข้างถอยหลัง ขาหลังงอ ปลายรองเท้าจิ้มพื้น
บนถนนร่มไม้ แสงแดดยามเช้าลอดผ่านช่องว่างของใบไม้ ทอดเงากระจ่างเป็นหย่อม ๆ
ท่าทางของเด็กสาวเบาสบาย พูดไม่ถูกคือความอ่อนเยาว์และชีวิตชีวา
[เฉียวเฉียวเธอนี่ตัวแสบ: นิ้วโป้งjpg.]
[เมฆน้อย ๆ: คุณหนูใหญ่ คุณหนูใหญ่ เธอบอกว่าฉันชอบรูปนี้แล้วเก็บไว้ได้ใช่ไหม? งั้นฉันเอาไปลงฟอรัมโรงเรียนได้ไหม?]
ซูอวิ๋นอวิ๋นนั่งอยู่ในห้องเรียนแผนกในประเทศ ใช้หนังสือภาษาจีนบังโทรศัพท์แอบส่งข้อความ
เฉียวอิ่งไม่ได้ตอบกลับทันที
ซูอวิ๋นอวิ๋นส่งหน้าหลักฟอรัมของตัวเองมาให้อีก
[เมฆน้อย ๆ: คุณหนูใหญ่ นี่คือบัญชีของฉัน ปกติจะโพสต์เรื่องราวในโรงเรียนบ้าง]
[เมฆน้อย ๆ: ฉันไม่มีจุดประสงค์อื่น แค่อยากแชร์เท่านั้น]
ช่วงที่เฉียวอิ่งไม่ตอบซูอวิ๋นอวิ๋น จริง ๆ แล้วเธอส่งรูปนั้นไปหาเพื่อนสนิทของเธอ
[ก้อนกลม ๆ เหนียวนุ่ม: ฉันก็หน้าตาแบบนี้แหละ แค่ฉันไม่ได้ถ่าย]
เฉียวอิ่งขำออกมา
วินาทีต่อมาเพื่อนสนิทก็ส่งมาอีก
[ก้อนกลม ๆ เหนียวนุ่ม: แต่ระดับความเซื่องซึมของฉันเหนือกว่าเธอ]
สมกับเป็นเพื่อนเก่าของตัวเองจริง ๆ เรื่องพูดจาไม่เป็นเรื่องเป็นราวนี่เธอชนะเลิศ
เฉียวอิ่งกลับไปที่กล่องข้อความของซูอวิ๋นอวิ๋น
เห็นอีกฝ่ายส่งข้อความยาว ๆ สามข้อความติดกัน ก็คิดว่าคงมีเรื่องด่วนอะไร
เธอไม่คิดแม้แต่จะคิด ส่ง[ได้สิ]ไป
แล้วก็เกิดความอยากรู้อยากเห็นขึ้นมาเกี่ยวกับบัญชีนั้น เลยกดเข้าไปดู
หน้าหลักผู้ใช้ หัวข้อของซูอวิ๋นอวิ๋นเป็นคอมพิวเตอร์เครื่องหนึ่งวางอยู่ที่มุมโต๊ะ
น่าจะเป็นหัวข้อตั้งต้น
ไอดีเรียกว่า เมฆก้อนนุ่ม ๆ มีแฟน ๆ พันกว่าคน
ปริมาณแฟนคลับขนาดนี้ ถือว่าเป็นบล็อกเกอร์เล็ก ๆ ในฟอรัม
เฉียวอิ่งเลื่อนลงไป
กระทู้แรกเกี่ยวกับร้านกาแฟที่เพิ่งเปิดใหม่ในโรงเรียนสัปดาห์ที่แล้ว
กระทู้ที่สองเป็นรูบน่ารัก ๆ ของกระรอกน้อยในป่าหลังห้องสมุด
กระทู้ที่สามเป็นการพูดคุยเรื่องถุงน่องใส ๆ ที่สาว ๆ สถาบันลี่ไห่ชื่นชอบที่สุด
....
เฉียวอิ่งเข้าใจแล้ว
ถึงเนื้อหาพวกนี้จะหลากหลาย แต่โดยรวมแล้ว ซูอวิ๋นอวิ๋นเป็นบล็อกเกอร์สายแชร์
เฉียวอิ่งไม่ค่อยดูฟอรัม ไม่คิดว่าจะมีมุมอบอุ่นเล็ก ๆ น้อย ๆ แบบนี้ด้วย
เธอเลื่อนสายตาไปที่จำนวนแฟนคลับของซูอวิ๋นอวิ๋นอีกครั้ง
ชาติที่แล้ว วันแรกที่หลินซวนซวนย้ายมาเรียน เธอก็ก่อเรื่องวุ่นวายไม่น้อยในฟอรัม
หนึ่ง คือใส่ชุดนักเรียนโรงเรียนเดิม สไตล์บริสุทธิ์สะอาด
สอง คือไปก่อกวนเจ้าแม่โรงเรียนเข้า
จากนั้นก็กลายเป็นที่รู้จักในการต่อสู้ครั้งนั้น
ต่อมา เธอก็อาศัยการเอาชนะหนุ่มหล่อประจำโรงเรียนหลายคน สร้างกระแสให้ฟอรัมไม่น้อย
แทบจะเต็มไปหมด ล้วนเป็นพวกเชียร์
ช่วงที่ร้อนแรงที่สุด ถึงขั้นเห็นผู้ใช้งานนิรนามที่คาดว่าเป็นหนุ่มหล่อเหล่านั้นมาโชว์ความสามารถในการแย่งชิงกัน
ทัศนคติของผู้คนเป็นแรงบ่งชี้ทางจิตวิทยาอันใหญ่หลวง ทำให้เส้นทางพิชิตใจของหลินซวนซวนราบรื่นยิ่งขึ้น
เพราะคนที่พัวพันกับหลินซวนซวนอย่างไม่ชัดเจนมีฉือหยู่และเฉิงชิงเหย่รวมอยู่ด้วย
เฉียวอิ่งจึงถูกผู้ใช้ฟอรัมลากออกมาโจมตี
ทุกคนมองเธอเป็นฝ่ายตรงข้ามกับหลินซวนซวน
เหมือนพระจันทร์หยิ่งผยองกับพระอาทิตย์อบอุ่น
สุดท้ายก็สรุปได้ว่า: ทั้งโลกก็รักดวงอาทิตย์น้อย ๆ นี้
นอกจากนี้ ยังเอารูปแบบการแต่งตัวของทั้งสองคนมาเปรียบเทียบกัน
ในโรงเรียนเกิดกระแสที่เรียกว่า ลมน้ำใสบริสุทธิ์
เฉียวอิ่งเรียกสั้น ๆ ว่าลมจน
พอคิดถึงตรงนี้ เธอก็อดไม่ได้ที่จะเอามือทาบหน้าผากยิ้มขื่น คนกลุ่มนี้เป็นเทพเจ้าจริง ๆ