เฉียวอิ่งกำลังโหลดเกมลงในโทรศัพท์ของจงซู่ไป๋
เธอสังเกตว่าแอปที่เธอเคยใช้ก่อนหน้านี้ จงซู่ไป๋ไม่ลบทิ้งสักอัน
เฉียวอิ่งสงสัย: "นายใช้หมดเลยเหรอ?"
ในห้องน้ำ จงซู่ไป๋กำลังเก็บชุดนักเรียนของเฉียวอิ่งใส่เครื่องซักผ้า
"สำรองไว้"
สำรองไว้ให้ใครใช้ ก็ไม่ต้องพูดให้ชัดเจน
เกมโหลดเสร็จเร็วมาก เฉียวอิ่งล็อกอินเข้าไอดีรองของตัวเองเพื่อเปิดห้อง แล้วก็เปิดเกมในโทรศัพท์ตัวเอง
ใช้ไอดีรองเชิญไอดีหลัก
จงซู่ไป๋ยังยุ่งอยู่ในห้องน้ำ ซักเสื้อนักเรียนของเฉียวอิ่งด้วยมือ
เฉียวอิ่งถือโอกาสชวนเพื่อน
[เฉียวเฉียวเธอนี่ตัวแสบ: ขึ้นเกมมาเลย!]
[ก้อนกลม ๆ เหนียวนุ่ม: ไม่ได้...พี่ชายฉันอยู่ในห้อง กำลังสอนการบ้านให้ฉันอยู่]
[เฉียวเฉียวเธอนี่ตัวแสบ: ถ้าศัตรูเอากระบอกปืนจ่อหัวเธอ เธอก็จะเรียกพี่ชายเหมือนงั้นเหรอ?]
[ก้อนกลม ๆ เหนียวนุ่ม: วันนี้เขาซ้อมแล้วบาดเจ็บ ฉันไม่อยากทำให้เขาโมโห]
[เฉียวเฉียวเธอนี่ตัวแสบ: เธอบาดเจ็บไหม?]
[ก้อนกลม ๆ เหนียวนุ่ม: ไม่]
[เฉียวเฉียวเธอนี่ตัวแสบ: งั้นรีบขึ้นสังเวียนไปเลย!]
ไม่นานนัก เซี่ยหนัวก็ถูกเฉียวอิ่งลากขึ้นเกมมาได้
เฉียวอิ่ง: "เปิดไมค์ เปิดไมค์"
เซี่ยหนัว: "แค๊ก อืม"
เฉียวอิ่ง: "อย่าทำเป็นเรียบร้อย"
พูดจบ ก็มีอีกคนเข้ามาในห้องเกม เป็นคนที่เซี่ยหนัวเชิญมา
[ไอดี: บ้านมีสมบัติหนึ่งชิ้น รอคอยดอกไม้เบ่งบาน]
เฉียวอิ่งขมวดคิ้ว: "แม่บ้านมาจากไหนเนี่ย?"
เซี่ยหนัวเงียบไปครู่หนึ่ง: "พี่ชายฉัน"
จากนั้นก็ปิดไมค์
เฉียวอิ่งอยากเล่นโหมดสามคน เลยเตะเซี่ยจื้อออกไป