หลังจากจงซู่ไป๋ทักทายพวกเธอเรียบร้อย
บรรยากาศในห้องเกมก็คึกคักขึ้นอย่างเห็นได้ชัด
เฉียวอิ่งมองที่นั่งว่างอีกสามที่ แล้วครุ่นคิด "หรือจะเพิ่มบอทแทน?"
หานเจ๋อไม่เห็นด้วย "งั้นมันก็ไม่มีอะไรสนุกสิ๊ว มีเพื่อนตั้งเยอะ รอแป๊บ เดี๋ยวผมชวนคนมาให้"
เฉียวอิ่งเตือน "อย่าชวนมั่วๆ ล่ะ"
หานเจ๋อส่งเสียง "ฮื่ม..." อย่างครุ่นคิด
"พี่สาว ผมรู้ว่าพี่หมายถึงอะไร แต่พอฟังจากปากพี่แล้วมันกลายเป็นความหมายอื่นไปได้ยังไงก็ไม่รู้"
เฉียวอิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง แล้วหันไปถามจงซู่ไป๋ที่นั่งอยู่บนโซฟา "ฉันพูดจาแย่หรือเปล่า?"
เสียงของจงซู่ไป๋ลอยมาจากไมค์ของเฉียวอิ่ง เข้าไปในหูฟังของทุกคนอย่างแผ่วเบา
"ผมว่าไม่นะ"
ซูอวิ๋นอวิ๋นกรี๊ดเงียบๆ ส่วนกู้โฝวก็ทำเสียงดูถูกในลำคอ
เซี่ยหนัวพิมพ์ "6"
ผ่านไปไม่นาน [สุดยอด เข้าห้อง]
เฉียวอิ่งชะงักไป เธอไม่ได้ชวนเสวี่ยหยันสักหน่อย
เสียงของหานเจ๋อดังมาจากอีกฝั่ง "มีพี่สาวอยู่ปีสองคนหนึ่ง พอดีว่าออนไลน์อยู่พอดี ผมก็เลยชวนมา"
เสวี่ยหยันยังไม่เปิดไมค์ในทันที
เขาคุยกับเฉียวอิ่งทางแชตส่วนตัวในวีแชท
[สุดยอด: พี่อิ่ง ผมไม่รู้ว่านี่คือห้องเกมที่พี่เปิดเอง จะทำเป็นไม่รู้จักกันดีไหม?]
เพราะเขาเห็นว่าเซี่ยจื้อก็อยู่ด้วย
[เฉียวเฉียวเธอนี่ตัวแสบ: ทำเป็นไม่รู้จักสิ]
เสวี่ยหยันกลับเข้ามาในห้องเกม แล้วทักทายเซี่ยจื้อ
ถ้าไม่ได้ตั้งชื่อเล่นให้เซี่ยจื้อไว้ เขาคงคิดว่านี่คือพ่อค้าออนไลน์ขายของ
[หมาป่าประตูซอย เข้าห้อง]
เฉียวอิ่งจัดการเตะออกทันที
"ไม่ได้บอกเหรอว่าอย่าชวนมั่วๆ"