กระต่ายขาวกลิ้งอยู่บนพื้นสองสามตลบ ก่อนจะลุกขึ้นพยักหน้าให้ม่อฝาน แล้วส่ายหัวเล็กน้อย ในพริบตาก็แปรเปลี่ยนเป็นใบหน้าของสตรีคนหนึ่ง
นางเป็นปีศาจจริง ๆ ด้วย!
ม่อฝานเห็นเช่นนั้นก็ดีใจอยู่ลึก ๆ ขณะเดียวกันก็พบว่าปีศาจกระต่ายนางนี้ช่างงดงามเกินจะพรรณนา
หากไม่นับร่างกระต่ายของนาง เพียงแค่ใบหน้านั้นก็เรียกได้ว่าเป็นสาวงามอันดับต้น ๆ แล้ว
แก้มน้อยอวบอิ่มประดับด้วยดวงตากลมโตชุ่มฉ่ำ ดวงตาสีแดงสดใสราวกับทับทิมสองเม็ด ผิวขาวผ่องดั่งหยก ใต้จมูกโด่งรับกันมีปากเล็กเรียวราวกับผลเชอร์รี และผมยาวสีขาวราวหิมะสยายอย่างอิสระจนดูยุ่งเหยิงเล็กน้อย คู่กับหูกระต่ายสีขาวตั้งอยู่บนศีรษะ กลับไม่ดูขัดตา หากกลับเพิ่มความน่ารักขึ้นอีกหลายส่วน
“ช่างเป็นปีศาจสาวงามเสียจริง!”
ม่อฝานชื่นชมอยู่ในใจ พลันได้ยินปีศาจกระต่ายเอ่ยขึ้น “นายท่านคางคก ขอความเมตตาช่วยข้าด้วย มีมนุษย์กำลังไล่ล่าข้าอยู่!”
มนุษย์?
ม่อฝานได้ยินก็ตกใจ รีบถาม “มนุษย์แบบไหน อยู่ที่ไหน?”
ตอนนี้สิ่งที่เขากลัวที่สุดก็คือมนุษย์หน้าซื่อใจคดพวกนั้น ไม่ยอมพูดจาด้วยเหตุผลเอาเสียเลย โดยเฉพาะเหล่าเซียนหญิงในสำนักบนภูเขาแห่งนั้น ยิ่งร้ายกาจราวกับอสรพิษ เจอหน้าเขาก็จับไปหลอมยาเลย ช่างน่ากลัวเหลือเกิน
พอได้ยินว่ามีมนุษย์ไล่ตามมา ก็อดหวาดหวั่นไม่ได้
“เป็นนายพรานแก่ ไล่ตามข้ามาหลายเขาแล้ว คงอีกไม่นานก็จะตามมาทัน ขอนายท่านคางคกช่วยข้าด้วยเถิด!” ปีศาจกระต่ายอ้อนวอน