ม่อฝานและหงเยี่ยนไม่คิดมาก่อนว่า พวกมันเพิ่งจะกลับมาถึงภูเขาดำลมอย่างเงียบ ๆ ก็เห็นหลายฮกหมาตายตัวนั้นรออยู่เป็นเวลานานแล้ว
“หลายฮก?”
หงเยี่ยนเห็นดังนั้นก็หรี่ตาลง พูดว่า “เจ้านี่ไม่ใช่ประจำการอยู่แถวบนหรือ? เหตุใดจึงมาอยู่ในเขตตรวจตราของข้าได้?”
“มาที่นี่ได้อย่างไร พวกเจ้าไม่รู้ในใจหรือ?!”
หลายฮกหัวเราะเยาะ แล้วกระแอมเบา ๆ กล่าวขึ้นว่า “พวกเจ้าสองคนฟังไว้ ข้ารับคำสั่งจากท่านเฮยจื่อ รอพวกเจ้าอยู่ที่นี่เป็นเวลานานแล้ว!”
“คำสั่งของนาย?”
ม่อฝานและอีกตนได้ยินก็ตกใจ
เรื่องถูกเปิดเผยแล้วหรือ?
“พวกเจ้าสองฟังไว้ เรื่องที่พวกเจ้าละทิ้งหน้าที่ถูกนายรู้เข้าแล้ว คราวนี้ไม่มีใครช่วยพวกเจ้าได้!”
“นายบอกว่า พวกเจ้ากลับมาถึงเขาเมื่อไหร่ ก็ให้คุมตัวไปพบท่าน!”
หลายฮกพูดอย่างหยิ่งยะโส แต่ทำให้ปีศาจกระต่ายโกรธเป็นอย่างมาก ซักถามว่า “นายรู้ได้อย่างไร? เป็นเจ้านี่แหละที่ขายข้าหรือ?!”
“อย่าพูดจาให้ฟังดูแย่เลย ข้าเพียงแค่เป็นห่วงความปลอดภัยของพวกเจ้า งูหางกระดิ่งบอกข้าแล้ว ข้าก็ต้องบอกนาย เพื่อให้ท่านรู้เรื่องเหล่านี้ จะได้หาทางออกที่ดี!” หลายฮกกล่าวด้วยสีหน้านิ่งสงบ
งูหางกระดิ่ง?
ม่อฝานได้ยินก็แววตาเป็นประกาย มองไปที่หงเยี่ยนที่กำลังโต้เถียงกับหลายฮกอยู่ ก็เข้าใจทุกอย่าง
เจ้าหมอนี่ตกหลุมพรางของงูหางกระดิ่งจริง ๆ ด้วย และอีกฝ่ายก็ใช้บุคลิกของหลายฮกวางแผนการแสดงนี้ขึ้นมา
เพียงแต่ว่าจุดประสงค์ของงูหางกระดิ่ง ม่อฝานยังไม่ค่อยเข้าใจ
หากต้องการฆ่าหงเยี่ยน ก็ไม่จำเป็นต้องยุ่งยากขนาดนี้ จะบอกเรื่องนี้ให้จ้าวปีศาจดำลมรู้ก็ได้