ม่อฝานต้องตกตะลึงกับภาพเบื้องหน้าจริง ๆ
สระน้ำสีทองผืนนี้กว้างอย่างน้อยสองจั้ง ส่วนความลึกนั้นไม่อาจหยั่งรู้ได้
รอบข้างล้วนแช่ด้วยผลวิญญาณและฤชาเหล็กวิเศษ ช่างฟุ่มเฟือยเหลือเกิน!
เมื่อเห็นเช่นนี้ เขาก็มั่นใจได้แล้วว่านี่คือสุราลิงชั้นเลิศที่ว่านั่น ใช่สุราแห่งพลังอย่างไม่ต้องสงสัย!
แต่ที่ทำให้ม่อฝานฉงนก็คือ หากเป็นสุราแห่งพลังแท้ เหตุใดจึงไม่มีกลิ่นเหล้าแม้แต่น้อย?
เขาไม่ได้คิดให้มากความ เพราะไม่มีเวลาให้ตรึกตรอง ปีศาจลิงรอบข้างหลายตัวก็พากันพุ่งเข้าหาเขาแล้ว ตัวหนึ่ง ๆ พลังปีศาจแผ่พล่าน ไม่ด้อยไปกว่าเขาเท่าใดนัก
"ปีศาจลิงมากมายขนาดนี้เชียว?"
ม่อฝานตกใจ เมื่อเป็นเช่นนั้นจึงตะโกนก้องว่า "เหล่าหลาน จงดูข้า!"
เหล่าปีศาจลิงได้ยินก็กราดเกรี้ยว แต่ก็ยังเผลอมองไปทางเขาอย่างไม่รู้ตัว
เพียงแค่สายตานั้น กลับทำให้ดวงตาของพวกมันปรากฏหญิงงามผู้ทรงเสน่ห์เหลือล้น...
แน่นอนว่าไม่มีหญิงงามผู้ใด มีเพียงวิชาสวรรค์ "ดวงตายั่วยวนใจ" ของม่อฝานเท่านั้น!
นี่เป็นครั้งแรกที่ม่อฝานใช้วิชานี้โจมตีหมู่คณะ แต่ไม่คิดว่าจะได้ผลถึงเพียงนี้!
ปีศาจลิงทั้งฝูงถูกสะกดจิตสิ้นดี!
ม่อฝานเห็นเช่นนั้นก็ดีใจอยู่ในใจ อ้าปากพุ่งไปทางสระสุราสีทองเบื้องหน้า พร้อมใช้วิชากลืนฟ้า!
วูช—!
ภายใต้การกลืนกินของวิชากลืนฟ้า สุราสีทองพุ่งทะยานขึ้นฟ้า ไหลเทเข้าใส่ปากของม่อฝาน
แต่ทว่าม่อฝานเพิ่งกลืนกินไปได้เล็กน้อย ก็ต้องขนตากระตุก
เพราะเมื่อสุราถูกกวนขึ้นมา เขากลับพบเงาร่างที่ซ่อนอยู่เบื้องล่างเข้าให้!
ม่อฝานไม่คิดไม่ฝันเลยว่าในสระสุราแห่งพลังนี้ จะมีเงาร่างนั่งขัดสมาธิอยู่หลายร่าง!