หมิงเยี่ยนเฉิงสังเกตเห็นความผิดปกติและความร้อนแรงในแววตาของหมิงเยี่ยนโจว สีหน้าเขาเคร่งขรึมขึ้น จับมือหลินโยวเวยไว้ แล้วพูดว่า "เข้ามากันเถอะ เรียกพี่สะใภ้"
นี่พูดกับบรรดารุ่นน้องที่อยู่ตรงประตู
แต่จริง ๆ แล้วจงใจพูดให้หมิงเยี่ยนโจวได้ยิน
หมิงเยี่ยนโจวแววตาสั่นไหวเล็กน้อย แต่ไม่ได้เข้าไป
หมิงเยี่ยนเซวียนกับคนอื่น ๆ เดินเข้าไป ทักทายหลินโยวเวยและหมิงเยี่ยนเฉิงเสร็จ ต่างก็หาที่อยู่ของตัวเอง
ตอนนั้นหมิงเหล่าเหย่ยังมาไม่ถึง พวกเขาทั้งหมดจึงยังไปนั่งที่ห้องอาหารไม่ได้
สุดท้ายเหลือเพียงคู่หนุ่มสาวหน้าตางดงามคู่หนึ่ง ดูเหมือนอายุประมาณสิบหกสิบเจ็ดปี
หลินโยวเวยสังเกตว่า เมื่อกี้ที่บอกว่าเธอใส่ชุดทหารสวย ก็คือเด็กสาวในกลุ่มนี้
หมิงเยี่ยนเฉิงแนะนำให้หลินโยวเวยฟัง "นี่คือฝาแฝดที่เหล่าเหย่ได้มาตอนแก่ หมิงเจ้าเฉวียน หมิงเจาจู"
หมิงเจาจู "พวกเราอายุน้อยกว่าแกนะ! เรียกชื่อเราก็พอแล้ว!"
นิสัยเธอร่าเริงสดใส พูดจาตรงไปตรงมา
หมิงเจ้าเฉวียนค่อนข้างเงียบขรึม เขาไม่พูดอะไร แค่พยักหน้าเบา ๆ แสดงความหมาย
หลินโยวเวยตกใจในใจ แต่บนใบหน้ายังยิ้มอย่างสงบเสงี่ยม
รุ่นพี่เขากันทั้งนั้น!
โดยเฉพาะอย่างยิ่งเธอสังเกตเห็นว่า ตอนนี้สายตาคนทั้งโถงใหญ่จับจ้องมาที่เธอ คงหวังให้เธอทำอะไรผิดพลาด!
ในเมื่อเธอเป็นรุ่นน้อง ก็ต้องเรียกอย่างว่าง่าย "คุณอาเตี่ย คุณอาโต่ว"
คู่แฝดมังกรหงส์สบตากัน แอบเบ้ปาก ต่างรู้สึกว่าไม่สนุก