ชุยเจิง: "คุณเป็นหมอ ถึงกับผิดพลาดเรื่องนี้ได้?"
"ความสามารถในการทำงานที่ไม่เป็นมืออาชีพเช่นนี้ ล้อเล่นกับชีวิตคนไข้ชัด ๆ! พวกเราจะกล้าให้คนอย่างคุณไปดูแลคนไข้ได้อย่างไร?"
"ฉันจะร้องเรียน เราไม่ต้องการหมออย่างคุณ"
หน้าของหลี่เหม่ยเซียงเปลี่ยนไปมา เขียวบ้างแดงบ้าง ดูไม่ได้เลย
พอเรื่องวุ่นวายลุกลามใหญ่โต ก็มีหมอสองคนออกมาไกล่เกลี่ย
ชุยเจิงไม่ได้ตามรังควานต่อ พอแสดงจุดยืนชัดเจนแล้ว ก็จูงมือหลินโยวเวยออกมา
แล้วพูดเสียงเบาว่า: "พี่หมิงรักษาตัวดีมาตลอด คุณอย่าให้คำพูดของนางจิ้งจอกบางคนมาทำให้เข้าใจผิด จนกระทบความรู้สึกระหว่างสามีภรรยาเชียว"
หลินโยวเวยอดยิ้มไม่ได้ พยักหน้า: "ค่ะ ขอบคุณนะ"
นี่เป็นครั้งแรกที่มีคนต่อหน้าพูดว่าคนอื่นเป็นนางจิ้งจอก
ไม่รู้ว่าถ้าพวกตระกูลหมิงได้ยิน จะตอบสนองยังไง
แต่หลินโยวเวยรู้สึกว่าชุยเจิงคนนี้นิสัยดีมากเลยนะ จิตใจดี ซื่อตรง ใจบุญ
ในสภาพแวดล้อมอย่างตระกูลชุย เธอยังคงมีคุณสมบัติที่ดีเช่นนี้ได้ นับว่าหาได้ยากมากจริง ๆ
ชุยเจิง: "อย่าขอบคุณฉันเลย ฉันกับเฉียวอี้ต่างหากที่ต้องขอบคุณพวกคุณ!"
"เราเลิกกล่าวขอบคุณไปมากันเถอะ บุญคุณของพวกคุณ ฉันจะจดจำไว้ในใจตลอด"
หมิงเยี่ยนเฉิงกับหลินโยวเวยไม่ได้อยู่ที่โรงพยาบาลรวมทหารนานนัก พอเฉียวอี้จัดแจงเรียบร้อยแล้ว ก็ออกมา
หมิงเยี่ยนเฉิงไปส่งหลินโยวเวยกลับบ้านก่อน:
"คืนนี้ติดว่าเมื่อไหร่ถึงจะกลับมาได้ คุณไม่ต้องรอ กินข้าวก่อนเลย ที่บ้านถ้ากับข้าวไม่ถูกปาก ก็ออกไปซื้อเอาข้างนอก อย่าทำให้ตัวเองลำบาก"