หมิงเยี่ยนเฉิง: "คืนนี้หัวหน้าตู้ดื่มเหล้ามากไปหรือเปล่า"
"เมาจนทำให้คุณเข้าใจผิด คิดว่าจู่ ๆ ก็มาโดดไปโดดมาต่อหน้าฉันหมิงเยี่ยนเฉิงได้แล้วงั้นหรือ"
แม้เขาจะนั่งอยู่บนรถเข็น ดูด้วยสายตาแล้วต่ำต้อยกว่าใคร แต่ทว่าเขากลับมีอำนาจกดดันที่แผ่ออกมาจนน่าเกรงขามเป็นอย่างมาก
ต่อให้ตู้ชุนชิวยืนอยู่ และต่อให้เขามียศสูงกว่าหมิงเยี่ยนเฉิงหนึ่งขั้น
แต่ในบัดเดี๋ยวนั้น ในแง่ของอำนาจบารมี เขากลับตกเป็นรองอย่างสิ้นเชิง
ตู้ชุนชิวรับรู้ถึงความได้เปรียบเสียเปรียบอันละเอียดอ่อนนี้ได้อย่างรวดเร็ว
เขาหรี่ตาลง คิดจะจบเรื่องให้เร็วที่สุด: "หมิงเยี่ยนเฉิง นี่คุณตั้งใจจะปกปิดช่วยเหลือ ไว้กลับไปฉันจะขอความถูกต้องกับผู้นำแน่!"
"แต่วันนี้ เมียคุณทำร้ายคนก่อน ต้องให้คำอธิบายเดี๋ยวนี้!"
หมิงเยี่ยนเฉิง: "หลักฐานล่ะ"
ตู้ชุนชิวไร้ซึ่งสีหน้า
หมิงเยี่ยนเฉิงสายตากดดัน: "คุณเข้ามาก็กล่าวหาเอาดื้อ ๆ เลยว่าเมียฉันทำร้ายคน หลักฐานล่ะ"
"แล้วตอนนี้ยังมาบอกว่าฉันปกปิดอีกล่ะ หลักฐานล่ะ"
"ไม่มีหลักฐาน ประตูอยู่ข้างหลังคุณถ่างออกไปเลยนะ วันนี้เหล่าเหย่ไม่ได้เชิญคุณมากินข้าวเย็นด้วย โทษที บ้านนี้ไม่มีตะเกียบเกินมาให้อีกสองคู่!"
คำพูดนี้ไม่ไว้หน้าอย่างยิ่งทีเดียว!
ตามหลักแล้ว ในฐานะเป็นดองกัน เวลานี้ เหล่าเหย่หรือไม่ก็หมิงจ้าวคังต้องออกมาพูดแล้ว
แต่กลับไม่มีเลย
เพราะว่าหมิงเหล่าเหย่เองก็ไม่พอใจในท่าทีและการกระทำของตู้ชุนชิว ในความคิดของเขา อะไรที่ว่าเมียของเยี่ยนเฉิงทำร้ายคน ก็แค่เขาเอาเรื่องน้องสาวแท้งมาระบายอารมณ์ หาข้ออ้างมาบังหน้า!
แบบนี้ชัด ๆ เลยว่าไม่เห็นตระกูลหมิงอยู่ในสายตา!