เสี่ยวหลี่: "..."
หัวหน้ากรมรบปากจัดเหมือนเคยนะขอรับ!
หลินโยวเวย: "..."
ทำไมนางถึงฟังแล้วแฝงแววเยาะเย้ยเล็กน้อยด้วยนะ?
หมิงเยี่ยนเฉิงก็จับมือนางไว้ เอ่ยถามว่า: "กลับจวนเก่าตระกูลหมิงกับข้าไหม?"
ทางเฉียวอี้ช่วงบ่ายนี้ไม่ต้องฝังเข็ม นางอยู่ที่นี่ก็ไร้ธุระ อีกทั้งยังจะรบกวนเวลาสร้างความหวานชื่นของสองหนุ่มสาวอีก
ดังนั้น นางจึงไม่ลังเล ตอบตกลงทันที: "ได้สิ!"
มีละครสนุกก็ดู ไม่มีก็กลับเรือนอ่านหนังสือเอง!
นางนึกว่าหมิงเยี่ยนเฉิงถามนางเล่น ๆ จริง ๆ ที่ไหนได้ ชายผู้นี้กำลังแน่วแน่ในความคิดหนึ่งในใจ——นับจากวันนี้ ภรรยาตัวน้อยของเขาต้องถูกดูแลอย่างดี
นางมีความลับมากเกินไป ไม่อาจให้ใครรู้ และหมายปองได้!
นาง เป็นของเขาเท่านั้น!
เสี่ยวหลี่ฟังคำของหมิงเยี่ยนเฉิงแล้ว เพื่อให้แน่ใจว่าคนที่ถูกจับจะเงียบสนิท ไม่รบกวนคนอื่นในจวน
ดังนั้น เขาจึงลงมือโดยตรง อารองหมิงและครอบครัวเมียน้อยของเขา ถูกทุบจนสลบทั้งหมด
แล้วถึงแบกเข้ามายังจวนเก่าตระกูลหมิง
ดังนั้น ตลอดทั้งกระบวนการจึงเงียบกริบ
หลินโยวเวยอ่านหนังสืออยู่ในเรือน แม้แต่เสียงความเคลื่อนไหวด้านนอกก็ไม่ได้ยิน
นอกเหนือจากการอ่านหนังสือแล้ว นางยังใช้ตอนพักงีบหลับ นำจิตเข้าสู่มิติดินดำ เก็บของกระจุกกระจิกพวกนั้นเสียหน่อย
มิติดินดำล้วนว่างเปล่า นางเวลานี้ไม่มีเมล็ดพันธุ์เลย ได้แต่รอไปต่างอำเภอเมื่อหน้า แล้วค่อยหาโอกาสเข้าป่าขุดสมุนไพร
ส่วนหม้อยาและเตายา...
ยาของนางตอนนี้ แทบทุกวันหมิงเยี่ยนเฉิงเป็นผู้ช่วยต้ม ก็เพราะนางตื่นเช้าไม่ไหวนี่!
ดังนั้น ชั่วคราวก็ยังไม่ต้องใช้
ที่จริงแล้วมีดขูดกระดูกหลากรูปทรงและประโยชน์อันแตกต่าง รวมถึงเข็มเงินเนื้อวัสดุต่างชนิดกันนั้น นับว่าใช้งานได้จริงยิ่งนัก