"เยี่ยนเฉิง ได้ข่าวว่าเจ้าสืบเจอตัวคนร้ายที่ซุ่มทำร้ายเยี่ยนโจวแล้วว่าแต่ ใครกัน!"
หมิงเหล่าเหย่ก้าวออกมา สายตาหนักอึ้งกวาดมองทุกคนในครอบครัว
หลังจากนั่งลง เขาก็กล่าวหนักแน่นเรื่องสามัคคีในตระกูล ให้ตระกูลหมิงเป็นหนึ่งเดียวกัน เพราะเหตุที่หมิงเยี่ยนโจวบาดเจ็บสาหัสครั้งนี้
สุดท้าย ถามหมิงเยี่ยนเฉิงตรง ๆ
หมิงเยี่ยนเฉิงมองภาพตรงหน้า รู้สึกได้ถึงความย้อนแย้งอย่างถึงที่สุด
นึกถึงคำที่ตนกำลังจะพูด มุมปากก็ยกยิ้มเย้ยหยันขึ้นมาอย่างไม่รู้ตัว
แล้วจางหายไปในพริบตา
เพราะคำถามของเหล่าเหย่ ตอนนี้ทุกคนในครอบครัวจึงพากันมองมาที่หมิงเยี่ยนเฉิง
หมิงอารองสะใภ้พูดขึ้นก่อน "ใช่ เยี่ยนเฉิง ใครกันที่อยู่เบื้องหลังเรื่องนี้ เจ้าบอกมาเถอะ! พวกเราต้องอยู่ฝ่ายเดียวกันอยู่แล้ว!"
หมิงเยี่ยนเฉิงไม่รีบเอ่ยปาก สายตาค่อย ๆ กวาดมองทุกคนอย่างเนิบนาบ
เมื่อสายตาของเขาไปหยุดที่ครอบครัวรอง หมิงอาสะใภ้กับหวังอวี้หลินก็สัมผัสได้ถึงความผิดปกติอย่างชัดเจน
โดยเฉพาะหวังอวี้หลิน จู่ ๆ ก็รู้สึกเหมือนมีอะไรเย็นวาบขึ้นมาที่สันหลัง
ตู้รัวซินรอไม่ไหวและทนไม่ไหว "เยี่ยนเฉิง! ใครกันแน่? เจ้ากังวลอะไรอยู่? ทำไมไม่พูด!"
"ตอนนี้มันทำร้ายเยี่ยนโจวได้ ต่อไปก็อาจเป็นเจ้าก็ได้นะ! เจ้าจะปกป้องมันไม่ได้!"
หลินโยวเวยมองนางจากข้าง ๆ รู้สึกทึ่งมาก ที่ดูสีหน้านางไม่มีทีท่าละอายต่อบาปเลยสักนิด
ราวกับก่อนหน้านี้คนที่ร่วมมือกับตู้ชุนชิวจะเล่นงานหมิงเยี่ยนเฉิงไม่ใช่ตัวนาง!