ใจของเจียงหน่วนกระตุกวาบ
พวกเขารู้ชื่อเธอ แถมยังรู้ว่าเธอคือใคร
งั้นการที่เธอทำเป็น 'ฉันก็แค่คนธรรมดา' มาตลอด ในสายตาคนพวกนี้ก็คงไม่ต่างอะไรกับการแสดงของตัวตลก
แต่เธอจะยอมรับไม่ได้
ถ้ายอมรับก็ไม่มีทางถอยอีกแล้ว
เจียงหน่วนกำซองฟอยล์เปล่าในมือแน่น ขอบกระดาษคม ๆ ทิ่มเข้าไปในฝ่ามือ ความเจ็บเล็กน้อยนั่นช่วยให้เธอรักษาสีหน้าให้สงบนิ่งไว้ได้
"ถึง...ถึงคนที่พวกคุณพูดถึงจะมีอยู่จริง"
เธอพยายามหาข้ออ้างที่ฟังขึ้น
"โลกนี้คนที่ปลุกพลังชำระล้างได้ก็ไม่ใช่มีแค่คนเดียวนี่"
นี่ไม่ใช่การโกหกสุ่มสี่สุ่มห้า
ในความทรงจำที่หลงเหลือของร่างเดิม ผู้ชำระล้างไม่ใช่ประเภทพลังพิเศษที่หายากมาก
มีผู้ปลุกพลังชำระล้างหลายระดับอยู่ไม่น้อย วิธีการชำระล้างของคนส่วนใหญ่ก็คือการแตะหน้าผาก จับมือสองข้าง เป็นการสัมผัสร่างกายแบบปกติและสมเกียรติ
มีแต่เธอที่เป็นระดับ SSS
ต้องสัมผัสร่างกายอย่างลึกซึ้ง
เจียงหน่วนกดความคิดนี้ไว้ในส่วนลึกที่สุดของสมอง
"พวกคุณหาผู้ชำระล้างคนอื่นก็ได้นี่" เธอพูด "ทำไมต้อง..."
พูดไม่ทันจบ ประตูรถก็ถูกเปิดจากด้านนอก
ฉีเหนียน
บนตัวเขายังมีความร้อนหลงเหลือจากการต่อสู้เมื่อครู่ ปลายแขนเสื้อชุดรบไหม้ไปนิดหน่อย
เขาทิ้งตัวลงบนเบาะ ไหล่กระแทกเข้ามาจนตัวเจียงหน่วนเบียดไปทางฝั่งเจียงเช่อ
เธอถูกบีบอยู่ระหว่างคนสองคน พื้นที่ขยับตัวแทบเป็นศูนย์