เวลานั้น หลี่เจี้ยนกั๋วกับพวกก็ซ่อนตัวอยู่ไม่ไกล แล้วติดต่อจี้จ้างผ่านหูฟัง
“จี้จ้าง พวกเราซ่อนตัวเรียบร้อยแล้ว เซี่ยจูซวงเป็นยังไงบ้าง บาดเจ็บสาหัสไหม?”
“ไม่มีปัญหาใหญ่อะไร น่าจะกระดูกหักกับมีบาดแผลภายนอก”
จี้จ้างขยับไหล่ของเธอเบา ๆ เด็กสาวเจ็บจนตัวกระตุกเป็นระยะ แต่กลับไม่ส่งเสียงสักแอะ
ไหล่ของเธอเป็นจุดที่รับความเสียหายหลัก หลังถูกการโจมตีตรงหน้าจากราชากอบลิน ชุดเกราะทางยุทธ์เสียหายอย่างหนัก มีเลือดซึมออกมา
โชคดีที่ชุดเกราะนี้เป็นระดับหายาก ถ้าเป็นระดับธรรมดาหรือเกรดเยี่ยม การโจมตีเมื่อครู่อาจคร่าชีวิตเธอได้เลย
“จี้...พี่จี้ครับ”
เสียงของโหวเต๋อดังขึ้น ตอนนี้เขาถูกความแข็งแกร่งที่จี้จ้างแสดงออกมาทำให้ยอมศิโรราบอย่างสิ้นเชิง น้ำเสียงจึงสุภาพขึ้นมาก เขาถามอย่างตื่นเต้นว่า
“ไอเทมนั่นของพี่สุดยอดมาก! ผมเห็นพวกมันวนเวียนอยู่แถวจุดที่มีเสียงดัง ไม่สนใจพวกเราเลยสักนิด นี่ไม่ใช่โอกาสดีที่จะกวาดล้างพวกมันหรือครับ?”
หลี่เจี้ยนกั๋วพยักหน้าเห็นด้วย “ผมก็เห็นด้วยกับความคิดของโหวเต๋อ ตอนนี้ในกระเป๋าพวกเรายังมีอาวุธปืนอีกเยอะ ฉวยโอกาสนี้กวาดล้างพวกมันสักระลอกดีไหม?”
แต่จี้จ้างปฏิเสธทันที
“กอบลินธรรมดาพวกนั้น ต่อให้ฆ่าไปเป็นร้อยตัวก็ไม่มีความหมาย ภัยคุกคามที่แท้จริงคือมอนสเตอร์ระดับซูเปอร์สองตัวนั่น กระสุนเสียงดึงดูดความเกลียดชังของสิ่งมีชีวิตระดับสูงได้จำกัดมาก ถ้าตอนนี้ทำให้พวกมันไล่ล่าเราไม่หยุด พวกเราก็จะไม่มีแม้แต่โอกาสได้พักหายใจ สู้ใช้ช่วงนี้พักผ่อนให้เต็มที่ กินอาหารเติมพลังงานสักหน่อยดีกว่า”