แม้หุบเขาแห่งนี้จะไม่ใหญ่นัก แต่ด้วยความเร็วในการบินของเขา ก็ยากจะบินไปถึงจุดหมายได้ในคราวเดียว
จี้จ้างหันกลับไปมอง
กอริลลายักษ์หาตัวเขาไม่เจอ จึงเริ่มคลุ้มคลั่งโจมตีทุกสิ่งรอบตัว
จี้จ้างหันกลับมามองตรงหน้าอีกครั้ง สีหน้าเคร่งขรึม
สิ่งที่เขากังวลที่สุดในตอนนี้ก็คือกอริลลาเฒ่าตัวนั้น
มอนสเตอร์ระดับราชัน
ยิ่งเป็นมอนสเตอร์ระดับราชันที่ไม่ได้มีจุดเด่นด้านขนาดร่างกาย ยิ่งน่ากลัวที่สุด ใครจะรู้ว่ามันมีความสามารถทรงพลังอะไรซ่อนอยู่บ้าง
สาม...
สอง...
หนึ่ง!
ครบสิบวินาที ร่างของจี้จ้างก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง
ทันทีที่ตกจากสภาวะทิพยสภาพลงถึงพื้น เขาก็ออกวิ่งสุดกำลังไปทางกล่องสมบัติรุ้ง พร้อมใช้เหรียญทอง 10 เหรียญรีเฟรชคูลดาวน์ของสกิลทิพยสภาพ
“ติ๊ง!”
“รีเฟรชสกิล [ทิพยสภาพ] สำเร็จ!”
“รีเฟรชครั้งถัดไปต้องใช้: 20 เหรียญทอง!”
ตอนนี้จี้จ้างยังอยู่ห่างจากกล่องสมบัติรุ้งเกินครึ่งทาง
ระหว่างวิ่ง เขาจับตากอริลลาเฒ่าไม่วาง เผื่อมันขยับเมื่อไร เขาจะได้เข้าสู่สภาวะทิพยสภาพอีกครั้งทันที
โชคดีที่อีกฝ่ายยังคงมองเขาอย่างสงบนิ่ง ดวงตาคู่นั้นเปี่ยมริ้วรอยแห่งกาลเวลา ไร้ซึ่งความแปรปรวน
จี้จ้างค่อยคลายกังวลลงเล็กน้อย แต่ก็อดสงสัยไม่ได้
อยู่ใกล้กันขนาดนี้แล้วยังไม่ลงมือ หรือว่าเป็นเพราะมันบาดเจ็บสาหัส?
แต่จี้จ้างไม่มีเวลาคิดเรื่องนี้แล้ว เพราะทันทีที่เขาปรากฏตัว กอริลลายักษ์ก็สัมผัสได้ถึงตำแหน่งของเขา และไล่ล่าเข้ามาด้วยความโกรธแค้นยิ่งกว่าเดิม
เมื่ออุ้งมือขนาดเท่าห้องของกอริลลายักษ์ตวัดฟาดลงมา จี้จ้างก็เข้าสู่สภาวะทิพยสภาพอีกครั้ง