เมื่อไม่กี่วินาทีก่อน โหวเต๋อยังวางศอกพาดขอบหน้าต่างรถ สูบบุหรี่อย่างไม่ใส่ใจ พลางวางท่าอวดเก่งเต็มที่
เขาถือตัวว่าเป็นมือสองของทีม พอมาถึงก็ขับไปจอดด้านหลังยานพาหนะรถถังของหลี่เจี้ยนกั๋ว รับสายตาอิจฉาจากผู้รอดชีวิตมากมายที่ปากทางเข้าแคมป์
โดยเฉพาะความรู้สึกที่ได้แสดงฝีมือให้เพื่อนร่วมทีมคนใหม่เห็นอย่างจงใจบ้างไม่จงใจบ้าง ทำให้เขารู้สึกเพลิดเพลินไม่น้อย
จนกระทั่งบ้านล้อหุ้มเกราะของจี้จ้างขับเข้ามา
เขามองปืนใหญ่ป้องกันระยะใกล้บนหลังคาบ้านล้อที่มีรูปร่างโอ่อ่าเกินจริง แล้วนิ่งเงียบไปชั่วครู่ ก่อนจะยื่นมือไปกดปุ่มปุ่มหนึ่ง
พร้อมกับเสียงกลไกที่เริ่มทำงาน
ปืนกลเบากระบอกเล็กจิ๋วน่ารักบนหลังคารถออฟโรดค่อย ๆ หดกลับเข้าไปในตัวรถ
ที่จริงแล้ว ไม่ใช่แค่โหวเต๋อเท่านั้น แม้แต่หลี่เจี้ยนกั๋วก็ยังตกใจ
เขารู้ว่ายานพาหนะของจี้จ้างมีระดับสูง แต่ไม่คิดว่าจะสูงจนน่าเหลือเชื่อขนาดนี้ ปืนใหญ่ป้องกันระยะใกล้ที่แทบจะเหมือนใช้สูตรโกงแบบนี้ เป็นของที่ติดมากับยานพาหนะหรือเปล่า?
ยานพาหนะรถถังของเขาสร้างกระสุนขึ้นมาได้เองหนึ่งนัดทุกยี่สิบห้าวินาที แถมกระสุนยังมีขนาดเล็กที่สุดเพียง 85 มิลลิเมตร หากมองในแง่หนึ่ง พลังยิงยังด้อยกว่าปืนใหญ่ป้องกันระยะใกล้ขนาด 20 มิลลิเมตรเจ็ดลำกล้องเสียอีก
ผู้เล่นเดี่ยวที่พัฒนามาได้ถึงขนาดนี้ในเวลาอันสั้น เรียกได้ว่าค่าสถานะเกินมาตรฐานไปมาก
ไม่รู้ว่ากระสุนของปืนใหญ่ป้องกันระยะใกล้กระบอกนี้ ยานพาหนะสร้างขึ้นเองให้อัตโนมัติ หรือต้องซื้อมาเติม? แล้วช่วงเวลาในการบรรจุกระสุนเป็นอย่างไร?
แต่ข้อมูลพวกนี้ก็เหมือนกับพรสวรรค์ ล้วนเป็นความลับส่วนตัว ต่อให้หลี่เจี้ยนกั๋วอยากรู้มากแค่ไหน ก็ไม่เหมาะจะถามออกไปตรง ๆ