ตอนนี้ท้องฟ้ามืดสนิทแล้ว
พระจันทร์ส่องสว่างลอยเด่นอยู่บนฟ้า ดวงดาวระยิบระยับ สายลมเย็นสบายพัดผ่าน ดอกไม้ใบหญ้าไหวเอน ราวกับเป็นค่ำคืนฤดูร้อนกลางทุ่งกว้างที่แสนรื่นรมย์
หากไม่มีเหล่าสัตว์ประหลาดที่เดินเพ่นพ่านอยู่รอบด้าน...
【ค่ำแล้ว ถึงเวลาที่เหล่าสัตว์ประหลาดออกมาหากินอีกครั้ง...】
【กระต่ายน้อยผู้อ่อนแอไร้ทางสู้ทั้งหลาย รีบซ่อนตัวให้ดีๆ ล่ะ...】
เมื่อเข็มนาฬิกาเลยหกโมงไป
ประกาศเลื่อนข้อความบรรทัดหนึ่งก็ปรากฏขึ้นบนกระดานสาธารณะ
บรรยากาศในช่องแชทพลันตึงเครียดขึ้นทันที
“เริ่มแล้ว!”
“ใครจะรวมกลุ่มกันบ้างวะ! ผมอยู่คนเดียวแล้วกลัวจริงๆ! กระสุนก็แทบหมดตั้งแต่ตอนกลางวันแล้ว!!”
“ส่งพิกัดกันมา! ใครอยู่ใกล้กันก็ไปรวมตัวกันเร็ว!”
ท่ามกลางข้อความที่หลั่งไหลวุ่นวาย ผู้เล่นไอดี 【หลี่เจี้ยนกั๋ว】 ก็โพสต์ว่า “ผมส่งพิกัดแล้ว คืนนี้ถ้าพี่น้องคนไหนทนไม่ไหวก็มาได้ ตอนนี้พวกเรารวมตัวกันได้ยี่สิบกว่าคนแล้ว ไม่มีเงื่อนไขอื่น ขอแค่มีความคิดความอ่านที่ดี รู้จักสามัคคี และปฏิบัติตามระเบียบของส่วนรวม!”
“ให้ตายสิ! เป็นเจี้ยนกั๋วผู้ยิ่งใหญ่นี่เอง!”
“ผู้ยิ่งใหญ่ที่สุ่มได้ยานพาหนะเป็นรถถังคนนั้นเหรอ?”
“พาผมไปด้วย!”
“ผมด้วย!”
“พี่เจ๋อของพวกเราก็กำลังรับคนเหมือนกัน พี่น้องทางเขตเหมืองเขาดำมารวมตัวกันได้ ขอแค่มีอาวุธปืนอย่างน้อยหนึ่งกระบอก!”
“จางตงเจี๋ยจากเขตเหมืองเขาดำเหรอ? คนที่สุ่มได้ M4A1 กระสุนไม่จำกัดคนนั้นน่ะนะ? ให้ตายสิ! นี่มันผู้ยิ่งใหญ่ระดับเทพเลยนะ!”
“พี่น้อง รีบไปเกาะขาผู้ยิ่งใหญ่กันเร็ว!”
“เร็วๆๆ! ไปรวมตัวกับผู้ยิ่งใหญ่กัน!”
จี้จ้างมองข้อความบนกระดานสาธารณะอย่างเงียบงัน เขาไม่ได้คิดจะไปรวมกลุ่มกับคนอื่น