พูดให้ถูกก็ไม่ถึงกับเป็นกลิ่นอายที่ไม่คุ้นเคยเสียทีเดียว
เพราะคนผู้นี้ไม่ใช่ใครอื่น
แต่เป็นหญิงสาวจิ้งจอกขาวที่เฉินโม่พบในงานประมูลวันนั้น ชิงเสวี่ย!
เพียงแต่
เธอเป็นคนของสมาคมวิถียุทธ์ แล้วมาอยู่ในบ้านเขาได้ยังไง?
เฉินโม่คร้านจะคิดให้มากความ เพียงขยับความคิด
“ฟึ่บ!”
วินาทีถัดมา ร่างของเขาก็หายวับไปจากจุดเดิม
……
ขณะนั้น บนโซฟาในห้องนั่งเล่นของวิลล่า
ชิงเสวี่ยกอดหมอนอิงพลางมองโทรศัพท์มือถืออย่างเบื่อหน่าย คอยเฝ้าคู่สามีภรรยาสูงวัยที่ชั้นบนตลอดทั้งคืน
ทันใดนั้น อากาศในห้องนั่งเล่นก็บิดเบี้ยวขึ้นมา
ร่างสูงโปร่งร่างหนึ่งปรากฏขึ้นตรงหน้าเธอโดยไม่มีปี่มีขลุ่ย!
“ใครน่ะ?”
ในฐานะผู้ฝึกยุทธ์ ชิงเสวี่ยตอบสนองได้ว่องไวมาก
เธอเด้งตัวลุกจากโซฟาทันที
แต่พอเห็นใบหน้าเย็นชาที่อยู่ตรงหน้า เธอก็ชะงักงันไปทันที
“เฉิน...เฉินโม่?”
“คุณ...กลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่?”
ชิงเสวี่ยเบิกตากว้างอย่างไม่อยากเชื่อ
เธอเฝ้ามองประตูอยู่ตลอดแท้ ๆ แต่ไม่เห็นใครเข้ามาเลย!
ทว่า
เฉินโม่คร้านจะตอบเธอ
เขายกมือขึ้นฉับพลัน นิ้วทั้งห้าราวกับคีมเหล็ก บีบเข้าที่ลำคอของเธอ!
“เฉินโม่ คุณ...อึก...”
ชิงเสวี่ยถูกยกจนเท้าลอยจากพื้นในทันที
ความรู้สึกขาดอากาศหายใจรุนแรงถาโถมขึ้นมา