“อืม!”
เจียงชิงเยว่พยักหน้าเบา ๆ
ไม่นานนัก
เธอก็ก้าวขายาว ๆ ออกไป
ราวกับราชินีที่ออกตรวจตราโลกมนุษย์ เธอเดินฉับ ๆ ผ่านประตูหมุนของโรงแรมเข้าไป
หูเจิ้งกับคนอื่น ๆ รีบตามไป
จนเจียงชิงเยว่เดินนำไปหลายก้าว เหล่าผู้มีชื่อเสียงและผู้ทรงอิทธิพลนับไม่ถ้วนในเจียงเป่ยถึงได้สติกลับมา
“ให้ตายสิ สวยมาก แถมยังมีสง่าราศีสุด ๆ”
“ไม่อยากเชื่อเลยว่าเจียงเป่ยของเราจะมีหญิงงามล้ำเลิศอย่างเซียนหญิงเจียงด้วย”
“ใช่ ที่สำคัญคือเธอยังเป็นเซียนผู้สูงส่งอีกต่างหาก!”
“ทั้งสวยทั้งเก่ง เฮ้อ ไม่รู้ว่าเซียนหญิงเจียงมีแฟนหรือยังนะ ถ้าเธอถูกใจใครสักคน...”
“บ้าไปแล้วหรือไง?”
“ไม่ส่องดูตัวเองในน้ำบ้างหรือไงว่าเป็นใคร! เซียนหญิงเจียงมีสถานะอะไร? มีเขาคุนหลุนหนุนหลัง ฝีมือสูงส่งถึงขั้นสะเทือนฟ้าดิน ยังกล้าคิดหมายปองเธออีกหรือ?”
“เอ่อ...ฉันก็แค่ถามเฉย ๆ คิดเล่น ๆ ไม่ได้หรือไง?”
“พอเถอะ เลิกคิดได้แล้ว รีบไปกัน!”
“เซียนหญิงเจียงเข้าไปแล้ว พวกเราก็รีบตามไปเถอะ พอเข้าไปในงานเลี้ยงแล้วค่อยยกเหล้าคารวะเธอสักจอก ทำความคุ้นหน้าไว้ถึงจะเป็นเรื่องสำคัญ!”
ไม่รู้ว่าใครเป็นคนพูดขึ้นมา
ผู้คนทั่วทั้งงานต่างพากันเดินตามเข้าไป
…………
ภายในห้องจัดเลี้ยงสุดหรูบนชั้นบนสุดของโรงแรม
ได้รับการตกแต่งจนวิจิตรตระการตาไปด้วยสีทองและหยกตั้งแต่เนิ่น ๆ
แชนเดอเลียร์คริสตัลส่องประกายระยิบระยับ
เสียงดนตรีอันไพเราะและสง่างามก้องกังวานทั่วอากาศ หรูหราจนถึงขีดสุด
ทันทีที่เข้ามาในห้องจัดเลี้ยง