เธอไม่ใช่คนที่จะยอมอะไรง่าย ๆ
จะให้หาผู้ชายสักคนมามีลูกด้วยส่ง ๆ เธอยอมรับไม่ได้
หากจะมีลูกกับเธอ ข้อแรก ผู้ชายคนนั้นต้องคู่ควรกับเธอ
ข้อถัดมา
เธอต้องรู้สึกดีกับผู้ชายคนนั้นด้วย
อย่างน้อยทั้งร่างกายและจิตใจก็ต้องไม่ต่อต้านแม้แต่น้อย
มองไปทั่วทั้งแคว้นหลง ผู้ชายที่เข้าเงื่อนไขสองข้อนี้ได้...
ตงอวี้จิงเผลอหันหน้าไปทางหนึ่ง
ดวงตาคู่งามแอบเหลือบมองเฉินโม่ที่นั่งอยู่บนที่นั่งประธาน
แต่ไม่นาน เธอก็ส่ายหน้าอยู่ในใจ
อาจารย์มีอาจารย์หญิงอยู่แล้ว
อีกทั้งด้วยนิสัยเย็นชาของอาจารย์
จะยอมรับเรื่องเหลวไหลเช่นนี้ได้อย่างไร?
“จิงจิง ทำไมไม่พูดอะไรเลยล่ะ?”
ในเวลานั้น ญาติผู้หญิงคนหนึ่งของตระกูลตงเห็นเธอนิ่งเงียบไม่ยอมให้คำตอบ แถมยังมีสีหน้าลำบากใจ จึงอดเอ่ยขึ้นมาไม่ได้ “ลำบากใจมากเหรอ? แค่มีลูกสักคน จะยากอะไรนักหนา!”
“ฉันรู้ว่าตอนนี้เธอโสด แต่ก็ไม่เห็นเป็นไรนี่!”
“เดี๋ยวนี้จะหาคางคกสามขาสักตัวยังยาก แต่ผู้ชายสองขามีให้เลือกถมเถไปไม่ใช่หรือไง?”
“นั่นสิจิงจิง เธอสวยขนาดนี้ แค่กวักมือเรียก ผู้ชายที่มาต่อแถวก็ยาวตั้งแต่จูไห่ไปถึงมณฑลเฮยหลงเจียงแล้ว!”
“หาใครสักคนที่พอใช้ได้ก่อน แล้วใช้สูตรที่ฉันให้ไป ตั้งท้องให้ได้ก่อนค่อยว่ากัน”