แต่ตอนนี้ยังไม่ต้องรีบร้อน
เมื่อคืนเพิ่งเตือนผู้ช่วยตัวน้อยของเธอไป งั้นก็ให้โอกาสเธอสักครั้งก่อนแล้วกัน
ถ้าผู้หญิงคนนี้ยังกล้ามาที่บ้านเพื่อเอาอกเอาใจอีก
เขาคงต้องไปหาเธอด้วยตัวเอง แล้วสั่งสอนให้จำขึ้นใจ!
“พ่อ เลิกพูดเรื่องนี้เถอะ กินข้าวกันก่อน”
เฉินโม่คร้านจะต่อความยาวสาวความยืดกับเรื่องนี้
จึงตอบส่ง ๆ แล้วก้มหน้าจัดการกับอาหารในชาม
“เด็กคนนี้นี่…”
หลี่ฉินเจินปรายตามองลูกชาย
เฉินจั้นกั๋วถอนหายใจ แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรต่อ
ระหว่างมื้ออาหารหลังจากนั้น
สองสามีภรรยาสูงวัยเอ่ยถึง “จิงจิง” เป็นระยะ เฉินโม่ฟังจนแทบจะเบื่อหู
เขารีบกวาดข้าวในชามจนหมด แล้วลุกหนีไปอย่างรวดเร็ว
……
ในเวลาเดียวกัน
หน้าประตูคฤหาสน์ตระกูลฉู่ เจียงเป่ย
ลู่เฉิงเยว่ รองประธานสมาคมวิถียุทธ์เจียงเป่ย กำลังจะเปิดประตูรถ
ฉู่เทียนสง ประมุขตระกูลฉู่ กับฉู่เทียนหาว น้องชายแท้ ๆ ของเขา ยืนส่งอยู่ข้างรถ
“เหล่าลู่ วางใจเถอะ”
ฉู่เทียนสงยิ้ม “ตระกูลฉู่ของเราเข้าใจเหตุผล ในเมื่อประธานตงออกปากแล้ว พวกเราจะไม่ไปสร้างปัญหาให้เธอแน่นอน!”
“ฝากบอกเธอด้วยว่า พวกเราจะไม่แตะต้องเฉินโม่เด็ดขาด”
“อืม”
ลู่เฉิงเยว่พยักหน้าอย่างพอใจ ก่อนจะกล่าวว่า “เหล่าฉู่ คิดได้แบบนี้พวกเราก็สบายใจแล้ว”