คาราโอเกะจินจุนอินเตอร์เนชันแนล
ที่นี่เป็นสถานบันเทิงชื่อดังแห่งหนึ่งในเจียงเป่ย
เจ้าของชื่อหลิวเฉียง คนในวงการเรียกเขาว่า «พี่เฉียง»
ภายนอกทำธุรกิจสถานบันเทิง แต่ลับหลังกลับเลี้ยงนักเลงไว้กลุ่มหนึ่ง
คอยทำธุรกิจปล่อยเงินกู้นอกระบบอย่างไร้ศีลธรรม
เวลานี้ ภายในห้องคาราโอเกะสุดหรูบนชั้นบนสุด
เสียงเพลงดังสนั่นจนแทบแก้วหูแตก หลิวเฉียงมีกลิ่นเหล้าคลุ้งไปทั้งตัว
เขานั่งอยู่บนโซฟา โอบกอดสาวแต่งตัววาบหวามพลางลูบไล้ไปทั่ว รอยยิ้มเจ้าเล่ห์และลำพองใจฉาบอยู่บนใบหน้า
ทันใดนั้น แสงตรงหน้าพลันมืดลงวูบหนึ่ง
หลิวเฉียงเงยหน้าขึ้นอย่างสะลึมสะลือ ก่อนชะงักงันไปทั้งตัว
ใต้แสงไฟสลัวในห้องคาราโอเกะ มีเงาร่างสูงเพรียวผู้หนึ่งยืนอยู่ตั้งแต่เมื่อไรก็ไม่รู้
คนผู้นั้นคือเฉินโม่
«เชี่ย...»
หลิวเฉียงขยี้ตา
นึกว่าตัวเองเมาจนตาฝาด
แต่พอมองซ้ำแล้วซ้ำเล่า ก็พบว่าไม่ได้ตาฝาด ในห้องมีคนเพิ่มขึ้นมาจริง ๆ
«แก... แกเป็นใคร เข้ามาได้ยังไง?»
เขาผลักสาวในอ้อมแขนออกไปทันที แล้วปิดเพลง ก่อนถามเฉินโม่ด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม
เดิมทีสาวคนนั้นกำลังหัวเราะอยู่ในอ้อมแขนพี่เฉียง พอเกิดเรื่องขึ้นกะทันหัน เธอก็หันไปมองเช่นกัน
พลันตกใจจนสะดุ้งโหยง
ตายแล้ว จู่ ๆ มีคนโผล่มาตั้งแต่เมื่อไรกันเนี่ย
เฉินโม่คร้านจะตอบ
เขาตบมือส่ง ๆ ทีหนึ่ง
«ปัง!»
ต่อหน้าสายตาของหญิงสาว ร่างหนักเกือบร้อยกิโลกรัมของหลิวเฉียงพลันกลายเป็นควันสายหนึ่ง
สลายหายไปในอากาศ
ไม่มีคำพูดไร้สาระ ไม่มีการปะทะใด ๆ ทั้งสิ้น!
หลิวเฉียง!
หัวหน้าแก๊งมาเฟียผู้นี้!
ตายไปทั้งอย่างนั้น
สาวน้อยข้าง ๆ ถึงกับตะลึงงัน
เมื่อครู่เธอยังสัมผัสได้ถึงไออุ่นจากร่างพี่เฉียงอยู่เลย แต่จู่ ๆ ข้างกายกลับว่างเปล่า พอหันไปดูก็เห็นว่า...