ชายชราสวมหน้ากากพยัคฆ์ เดินออกมาพร้อมไพล่มือไว้ด้านหลัง
เขาคือหลินชางไห่นั่นเอง
พอผู้จัดการหวังเห็นหน้ากากนั้น หัวใจก็กระตุกวูบ
เจ้านายกำชับไว้เป็นพิเศษแล้วว่า แขกทุกคนที่สวมหน้ากากในคืนนี้ล้วนเป็นแขกคนสำคัญระดับสูงสุด
ต้องบริการให้ดี ห้ามทำให้พวกเขาไม่พอใจเด็ดขาด
“แขกผู้มีเกียรติ สวัสดีครับ เมื่อครู่เสียงดังรบกวนท่านหรือเปล่าครับ?”
“ต้องขออภัยจริง ๆ ครับ พวกไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงก่อเรื่อง ผมจะพาพวกเขาออกไปเดี๋ยวนี้ รับรองว่าจะไม่รบกวนท่านอีก”
ผู้จัดการหวังก้ม ๆ เงย ๆ เอาอกเอาใจอย่างถึงที่สุด
ท่าทีต่างจากเมื่อครู่ราวกับเป็นคนละคน
จ้าวเหวินฟางที่นอนอยู่บนพื้นถึงกับตะลึง
เมื่อครู่ผู้จัดการหวังยังทำท่าดุร้ายราวกับเทพอสูรอยู่เลย
แต่พออยู่ต่อหน้าชายชราสวมหน้ากากคนนี้ กลับทำตัวเหมือนหมารับใช้เสียอย่างนั้น?
ชายชราคนนี้มีที่มาที่ไปอย่างไรกันแน่?
“ไม่ต้องออกไป คุณเฉินของข้าเพิ่งสั่งให้พวกเจ้าทุกคนเข้าไป”