“หืม?”
จู่ ๆ ก็มีคนสองคนเหาะลงมาจากฟ้า
คนตระกูลตงย่อมสังเกตเห็น
แต่พอมองเห็นหน้าตาของผู้มาเยือนชัด ๆ
ทุกคนก็พากันตะลึงงัน
โดยเฉพาะอู๋จิ่นเฉิง ถึงกับยืนอึ้งไปเลย
เขาเบิกตากว้าง จ้องตงอวี้จิงที่อยู่ตรงหน้าไม่วางตา
คางแทบจะหล่นลงไปกองกับพื้น
แน่นอนว่าสิ่งที่ทำให้เขาอึ้ง ไม่ใช่การที่ตงอวี้จิงเหาะลงมาจากฟ้าได้
แต่เป็นเพราะตอนนี้ตงอวี้จิงกำลังกอดผู้ชายคนหนึ่งอยู่!
แถมยังกอดกันแนบแน่นขนาดนั้น!
กลางอากาศ ตงอวี้จิงเกาะเฉินโม่แน่นราวกับหมีโคอาลา
ผิวกายของทั้งคู่แนบชิดกันจนแทบไม่มีช่องว่าง
จะแนบชิดขนาดไหนน่ะหรือ?
ตั้งแต่หน้าอกลงไปจนถึงต้นขา ไม่มีช่องว่างให้เห็นแม้แต่น้อย!
ยิ่งไปกว่านั้น ด้วยแรงเฉื่อยจากการร่วงลงมา บางส่วนของทั้งคู่ยังแนบชิดกันได้อย่างพอดิบพอดี
อู๋จิ่นเฉิงที่ยืนมองอยู่ข้างล่าง
ถึงกับสงสัยว่าทั้งคู่กำลังคลอเคลียกันอยู่หรือเปล่า!
“นี่มัน...”
อู๋จิ่นเฉิงกัดฟันแน่น
ความหงุดหงิดพลันถาโถมเข้ามาในใจ
เขากับตงอวี้จิงเติบโตมาด้วยกันตั้งแต่เด็ก เรียกได้ว่าเป็นคู่รักวัยเยาว์
ผู้ใหญ่ในครอบครัวก็คิดจับคู่ให้ทั้งสองมาตั้งนานแล้ว
แม้จะยังไม่ได้หมั้นหมายกัน แต่ในใจอู๋จิ่นเฉิง
เรื่องระหว่างเขากับตงอวี้จิงก็ถือว่าลงเอยแน่นอนแล้ว