“ช่างมีคุณธรรมยิ่งนัก! ท่านปรมาจารย์ช่างมีคุณธรรมจริง ๆ!”
“ใช่แล้ว ท่านปรมาจารย์ ท่านถ่อมตัวเกินไปแล้ว หากเป็นคนบางคน คงแทบอยากป่าวประกาศให้คนทั้งโลกรู้ไปนานแล้ว”
ทุกคนต่างเอ่ยขึ้นมา สายตาที่มองเฉินโม่เต็มไปด้วยความเลื่อมใส
นี่สิถึงเรียกว่ามีคุณธรรมอย่างแท้จริง
ทำงานเพื่อชาติอย่างเงียบ ๆ ไม่เคยป่าวประกาศให้ใครรู้!
เฉินโม่เหลือบมองพวกเขาอย่างเฉยชา
ที่จริงทุกคนคิดกันไปเองทั้งนั้น
เฉินโม่ไม่ได้เห็นคนต่างเผ่าสองคนนั้นอยู่ในสายตาจริง ๆ
คร้านจะมองพวกเขาให้มากความ เฉินโม่จึงขยับความคิด แล้วเก็บหม้อสำริดใบเล็กเข้าไปในแหวนเก็บของ
ให้หม้อใบเล็กย่อยเนื้อสองก้อนนั้นก่อน
ต่อไปก็ถึงเวลาจัดการเรื่องสำคัญแล้ว
“เจียงชิงเยว่!”
เฉินโม่หันไปช้า ๆ แล้วจับจ้องเจียงชิงเยว่โดยตรง