การปรากฏตัวขึ้นอย่างกะทันหันของเฉินโม่กับศิษย์ทั้งสอง
ดึงดูดสายตาของทุกคนในที่นั้นอย่างไม่ต้องสงสัย
สายตานับพันคู่แทบทั้งหมดจับจ้องไปยังเฉินโม่กับศิษย์ของเขา
“เพิ่งทำลายจุดค่ายกลได้ พวกเขาก็มาถึงแล้ว”
“สวรรค์! สองท่านนี้คงเป็นยอดฝีมือที่เซียนหญิงชิงเยว่พูดถึงกระมัง?”
เหล่ายอดฝีมือที่ไหวพริบดีบางคนอดอุทานออกมาไม่ได้
ส่วนเซียนแท้อวี้ซวี จ้าวอู๋จี๋ และมู่หรงฟู่ทั้งสามคน
ต่างตกตะลึงอีกครั้ง
พวกเขามองเฉินโม่กับศิษย์ทั้งสอง สมองขาวโพลนไปหมด
ยอดฝีมือเหล่านี้ไม่เข้าใจ แต่พวกเขารู้ดีอย่างยิ่ง
เฉินโม่กับศิษย์ไม่ได้เดินมา
และไม่ได้ลงมาจากเรือวิญญาณ
แต่ร่วงลงมาจากฟากฟ้าราวกับดาวตก!
นี่มันอะไรกัน?
นี่คือการบินเหาะ!
วิชาอัศจรรย์ที่มีเพียงผู้ฝึกตนขั้นแก่นทองระดับเฒ่าประหลาดเท่านั้นที่ใช้ได้!
ไม่แปลกเลยที่พวกเขาจะปลดปล่อยการโจมตีด้วยปราณวิญญาณอันน่าสะพรึงกลัวเช่นนั้น
สมแล้ว
สมแล้วที่เป็นยอดฝีมือ!
มีเพียงเจียงชิงเยว่ที่ยังสงบนิ่งอยู่บ้าง นางจ้องมองเฉินโม่ด้วยแววตาซับซ้อน
เหตุใดจึงซับซ้อนน่ะหรือ?
เพราะนางรู้สึกว่าเฉินโม่คุ้นหน้ามาก
เหมือนเคยพบที่ไหนมาก่อน แต่กลับนึกไม่ออก
(ทั้งสองไม่เคยมีปฏิสัมพันธ์กันมาก่อน ครั้งสุดท้ายที่พบกันก็ยังเป็นตอนเด็ก จึงจำกันไม่ได้ในทันที)
นางมองเฉินโม่ เฉินโม่ย่อมมองนางเช่นกัน
ต่างจากเจียงชิงเยว่
เฉินโม่จำเธอได้ตั้งแต่แรกเห็น!
“นี่...เจียงชิงเยว่?”
นี่ไม่ใช่ “อดีตคู่หมั้น” ของเขาหรอกหรือ?
ไม่นานมานี้ เจียงอีหนั่วเพิ่งให้เขาดูรูปของเธอ
“ทำไมเธอถึงมาอยู่ที่นี่?”