ชายวัยราวห้าสิบคนหนึ่งยืนอยู่หน้าประตู
เขาเสยผมไปด้านหลังเรียบกริบ ใบหน้าเปื้อนยิ้มขณะมองผู้อาวุโสหลิน
ด้านหลังยังมีคนที่ดูเหมือนผู้จัดการอีกสองคน พวกเขายิ้มให้ผู้อาวุโสหลินเช่นกัน
“เสี่ยวถัง?”
หลินชางไห่เลิกคิ้ว เขารู้จักชายผมเสยไปด้านหลังคนนี้ ชื่อถังเฟิง
เขาเป็นเจ้าของบาร์แห่งนี้
และยังเป็นหนึ่งในผู้ริเริ่มงานประมูลคืนนี้ด้วย
“แขกผู้มีเกียรติ ท่านคือ...”
ถังเฟิงชะงัก น้ำเสียงนี้ฟังดูคุ้นหู
หรือว่าจะเป็น...
ผู้อาวุโสหลิน?
“เข้ามาคุยกันข้างใน”
หลินชางไห่ขยับตัวหลบให้
“ครับ”
ถังเฟิงฟังออกแล้วว่าเป็นผู้อาวุโสหลิน
ไม่มีทางผิดแน่
เขาหันไปโบกมือให้ผู้จัดการทั้งสองคน “พวกนายลงไปทำงานก่อน”
ผู้จัดการทั้งสองรีบเดินออกไป
ประตูห้องรับรองปิดลงอีกครั้ง
หลินชางไห่ถอดหน้ากากออกทันที
พอเห็นใบหน้าจริง ถังเฟิงก็รีบประจบประแจง “เป็นผู้อาวุโสหลินจริง ๆ ด้วย ผมว่าแล้ว แค่ดีดนิ้วก็ทำให้กางเกงระเบิดได้”
“ทั่วทั้งเจียงเป่ย มีเพียงหมอเทวดาอย่างท่านที่มีฝีมือเช่นนี้!”
“เสี่ยวถัง เจ้าพูดผิดแล้ว”
หลินชางไห่ส่ายหน้า เขาไหนเลยจะกล้าแย่งความโดดเด่นจากอาจารย์
เขาเอียงตัวชี้ไปทางโซฟา “ไม่ใช่ฝีมือของข้า แต่เป็นของอาจารย์ข้า”
“หา?”
รอยยิ้มบนใบหน้าถังเฟิงแข็งค้าง
อาจารย์?
อาจารย์ของผู้อาวุโสหลิน?!
เขาหันไปมองตาม
ชายหนุ่มสวมหน้ากากกวางขาวบนโซฟาไม่แม้แต่จะเงยเปลือกตา
คาง ลำคอ และมือที่เผยออกมา มองอย่างไรก็เป็นชายหนุ่มอายุราวยี่สิบกว่า
ถังเฟิงรู้สึกหนังศีรษะชาวาบขึ้นมาเป็นระลอก
ผู้อาวุโสหลินเป็นคนระดับไหนกัน?
บุคคลในตำนานที่แค่กระทืบเท้าก็ทำให้ทั่วทั้งเจียงเป่ยสั่นสะเทือน!