“ต้องเอาที่ดีที่สุดแน่นอน!”
เฉินโม่ยังไม่ทันเอ่ยปาก หลินชางไห่ก็พูดแทรกขึ้นมาก่อน
“นาน ๆ ทีอาจารย์ของผมจะมีอารมณ์มานั่งเล่นในบาร์สักครั้ง ทั้งเหล้าและผลไม้ เอาที่ดีที่สุดของร้านมาเลย!”
หัวหน้าพนักงานก็ไม่ขี้เหนียว “ได้ครับ แขกผู้มีเกียรติ ของดีที่สุดของร้านเราคือเหล้าหลุยส์ที่สิบสามรุ่นไข่มุกดำลิมิเต็ด ราคา 88,000 หยวนต่อขวด พร้อมผลไม้และของว่างชุดพิเศษ คุณลูกค้าคิดว่าได้ไหมครับ?”
“อาจารย์ว่าอย่างไรครับ?” หลินชางไห่ถามเฉินโม่
เฉินโม่พยักหน้า “ได้”
สำหรับเขาแล้ว ไวน์แดงราคาไม่กี่สิบหยวนกับขวดที่ราคาแปดหมื่นกว่าหยวนก็ไม่ต่างกัน
“ได้เลยครับ รอสักครู่นะครับ เดี๋ยวผมจัดส่งให้ทันที!”
หัวหน้าพนักงานก้มตัวแล้วถอยออกไป
……
ขณะเดียวกัน หลังร้านของบาร์
เย่ฉู่เหยียนเพิ่งเปลี่ยนเป็นชุดพนักงานเสิร์ฟสีดำเสร็จ แล้วเดินออกมาจากห้องแต่งตัว
ชายวัยกลางคนที่แต่งตัวมันเยิ้ม หน้าตาเจ้าชู้ ยืนถือกระติกน้ำร้อนขวางอยู่กลางทางเดิน
ผู้จัดการหวังแห่งโถงหลัก
“ฉู่เหยียน มาแล้วเหรอ?”
ผู้จัดการหวังจ้องเย่ฉู่เหยียนด้วยดวงตาหื่นกระหาย ใจคันยุบยิบไปหมด
ตั้งแต่เย่ฉู่เหยียนมาทำงานวันแรก ผู้จัดการหวังก็หมายตาเธอแล้ว
สาวสวยวัยเยาว์แบบนี้ถูกใจเขาเหลือเกิน
เขาเคยส่งสัญญาณให้เย่ฉู่เหยียนไม่น้อย แต่น่าเสียดายที่เธอมีหลักการ ไม่ยอมเข้าใกล้เขามาตลอด