“จะทำอย่างไรดี?”
มิยาโมโตะ ฮันโซโกรธจนหน้าเขียวคล้ำ ตวาดลั่นทันที “ยังจะทำอย่างไรได้อีก? รีบส่งคำสั่งลงไป ให้พวกเขาลงมือจับตัวคนเดี๋ยวนี้!”
“ร่างกายพิเศษสองคนแรกถูกเฉินโม่ตัดหน้าไปแล้ว!”
“คนสุดท้ายนี้ ไม่ว่าอย่างไรก็ห้ามตกไปอยู่ในมือเฉินโม่อีกเด็ดขาด!”
โยชิมูระได้ยินดังนั้น เปลือกตากระตุกวูบ “แต่ว่าท่านประธาน... หากคนของเราบังเอิญเจอเฉินโม่ แล้วถูกเขาฆ่าตาย...”
“บากะ! ไอ้สารเลว! พูดอะไรไร้สาระ!”
มิยาโมโตะ ฮันโซตัดบทเสียงกร้าว ดวงตาเย็นชา “ถ้าพวกเขาสละชีพจริง ก็ถือว่าจงรักภักดีต่อองค์จักรพรรดิและเทพใหญ่ยามาตะผู้ยิ่งใหญ่!”
“จักรวรรดิญี่ปุ่นอันยิ่งใหญ่ของเราไม่เคยมีคนขลาด! จะหดหัวเพียงเพราะเจออุปสรรคเล็กน้อยหรือชื่อเสียงอันโหดเหี้ยมของเฉินโม่ไม่ได้เด็ดขาด!”