ไม่นาน ร่างกายก็เริ่มทรงตัวได้
เจียงอีหนั่วลืมตาขึ้น รู้สึกว่าร่างกายเบาสบายขึ้นอย่างเหลือเชื่อ
ผิวพรรณขาวผ่องกว่าเดิม
ทั้งร่างราวกับเพิ่งชำระล้างด้วยธารน้ำใส รู้สึกสบายอย่างยิ่ง
“ว้าว มหัศจรรย์จัง!”
เธอทั้งประหลาดใจและดีใจ ใบหน้าเปี่ยมไปด้วยความตื่นเต้น “พี่เฉินโม่ หนูกลายเป็นนางฟ้าแล้วหรือเปล่า?”
เฉินโม่ยิ้มตอบ “แน่นอน! ตอนนี้เธอสู้สิบคนพร้อมกันได้แล้ว”
“เอ๋ หนูไม่เอาหรอก หยาบคายจะตาย”
เจียงอีหนั่วแลบลิ้น ดวงตาเปี่ยมความคาดหวัง “ตอนนี้หนูบินบนฟ้าได้เหมือนพี่หรือยัง?”
“ยังไม่ได้หรอก”
เฉินโม่กล่าว “แต่ต่อไปทำได้แน่ ตั้งใจบำเพ็ญเพียรให้ดี ถ้าเร็วก็ใช้เวลาสัก 70–80 ปี ถ้าช้าก็อาจต้องหลายร้อยปี”
“หา? ต้องนานขนาดนั้นเลยเหรอ” ใบหน้าน้อย ๆ ของเจียงอีหนั่วห่อเหี่ยวลงทันที
เฉินโม่ยิ้มพลางอธิบาย “การบำเพ็ญเป็นเซียนไม่ใช่เรื่องที่จะสำเร็จได้ในวันเดียว ต้องใช้เวลายาวนาน จะใจร้อนไม่ได้”
กล่าวจบ เขายื่นนิ้วแตะหว่างคิ้วของเจียงอีหนั่ว “เคล็ดเซียนเหมันต์เร้นลับชุดนี้เหมาะกับกายาของเธอที่สุด พี่ถ่ายทอดให้แล้ว”
เจียงอีหนั่วสัมผัสได้ทันทีว่าในสมองมีข้อมูลแปลกหน้ามากมายเพิ่มขึ้นมา
“พี่เฉินโม่ มหัศจรรย์จัง นี่คือประโยชน์ของการบำเพ็ญเป็นเซียนเหรอ? บินได้ แถมยังส่งข้อมูลได้อย่างรวดเร็วด้วย?” เจียงอีหนั่วราวกับได้เปิดโลกใหม่ จึงเอ่ยถาม
เฉินโม่ตอบ “ประโยชน์ของการบำเพ็ญเป็นเซียนมีมากมาย รอระดับบำเพ็ญของเธอสูงขึ้นเมื่อไร เธอก็จะเข้าใจเอง ตอนนี้สิ่งที่ต้องทำคือบำเพ็ญเพียรให้ดี เข้าใจไหม?”