เวลา…เหลือไม่มากแล้ว…
เสียงของเจียงเฟิงเบามาก
แต่คำสี่คำนี้กลับเหมือนค้อนหนักสี่อัน ทุบลงกลางอกของกงฮว่าจวิ้นอย่างแรง
หัวใจของเขาพลันเต้นรัวอย่างควบคุมไม่ได้ เหงื่อเย็นซึมจนแผ่นหลังของชุดนักโทษเปียกชุ่มในพริบตา
ใช่แล้ว เวลาเหลือไม่มากแล้ว!
คนแรกที่สำนักงานอัยการจะฟ้องร้องก็คือกงฮว่าจวิ้นนี่เอง!
สมคบปกปิดฆาตกร หลักฐานชัดเจนแน่นหนา
วันไต่สวนคืออีกห้าวันข้างหน้า
เขาขอให้ครอบครัวตามหาทนายความมีชื่อเสียงทั่วเมืองเทียนไห่ ผลคือไม่เว้นแม้แต่คนเดียว ทุกคนปฏิเสธหมด
คนพวกนั้นไม่ใช่ไม่อยากได้เงินของเขา แต่ไม่กล้ารับงานต่างหาก!
กงฮว่าจวิ้นไม่รู้เลยว่า เจียงเฟิงได้ว่าจ้างเหยียนเจิ้งให้ปล่อยข่าวไปทั่ววงการทนายความแล้ว
คนที่กงฮว่าจวิ้นสมคบปกปิดก็คือฆาตกรที่สร้างความฮือฮาไปทั่วทั้งเมือง!
และงานนี้ เจียงเฟิงก็ต้องได้มาแน่นอน!
ด้านหนึ่งคือคดีหลักฐานแน่นหนาที่มีหลักฐานแน่นหนา อีกด้านคือเจียงเฟิงที่ไม่ควรหาเรื่องด้วย เหล่าทนายความฉลาด ๆ ย่อมรู้ว่าควรเลือกทางไหน
ดังนั้นสิ่งเดียวที่เหลืออยู่ตรงหน้ากงฮว่าจวิ้นก็คือทางเดียว
ทางเดียวเท่านั้น
นั่นก็คือผู้ชายตรงหน้าที่ใช้มือตัวเองส่งเขาเข้ามาอยู่ที่นี่ — เจียงเฟิง
และมีแต่ผู้ชายคนนี้เท่านั้นที่กล้ายืนยันอย่างหนักแน่นว่าจะทำให้เขาได้รับการปล่อยตัวโดยไม่ผิด!
คดีของเซี่ยเวยคือผลงานที่สดใหม่และสะเทือนใจที่สุด
กงฮว่าจวิ้นหายใจหอบ สายตาจับจ้องสัญญาว่าจ้างตรงหน้าไม่วางตา
ยี่สิบล้าน
แทบจะเป็นทรัพย์สินทั้งหมดที่เขากอบโกยมาได้ตลอดครึ่งชีวิต
“ผม…”
กงฮว่าจวิ้นกัดฟันแน่นจนเหงือกมีเลือดซึม
“ผมเซ็น!”
เขาสวมกุญแจมือเย็นเฉียบ หยิบปากกาขึ้นมา ราวกับใช้แรงทั้งหมดที่มี หลับตาแล้วเขียนชื่อตัวเองลงบนสัญญาอย่างบ้าคลั่ง
เมื่อเห็นลายมือบิดเบี้ยวนั้น เจียงเฟิงจึงพอใจ เก็บเอกสารกลับมา แล้วยื่นมือไปหาเขา
“ร่วมงานกันด้วยดีนะครับ”
มือของกงฮว่าจวิ้นสั่นจนแทบคุมไม่อยู่ เขายื่นมือไปจับแทบจะด้วยสัญชาตญาณ “อืม…”
เจียงเฟิงลุกขึ้น หันตัวเตรียมเดินจากไป
“ทนายเจียง!” กงฮว่าจวิ้นรีบร้องเรียก เสียงของเขาเจือความประจบประแจงอย่างผิดปกติ “ผม…ผมต้องเตรียมอะไรบ้างไหมครับ? อย่างเช่น…กินอะไรดี ๆ สักหน่อย…”