คนอย่างเกาปั๋วอี้ที่ไต่เต้าขึ้นมาเป็นศาสตราจารย์ได้ เบื้องหลังย่อมมีประวัติสร้างตัวที่ไม่ค่อยใสสะอาดอยู่แน่
เจียงเฟิงเคยคาดเดาในแง่ร้ายด้วยซ้ำว่า ถ้าเป็นไปตามบทนิยายสะใจ เขาคงเขี่ยภรรยาอ้วนหน้าดุคนนี้ทิ้งไปนานแล้ว แล้วเปลี่ยนมาอยู่กับเด็กปริญญาโทสาวสวยแทน
ต่อมาเจียงเฟิงหาเวลาวานชิวอิ่งไปสืบดู พอรู้เรื่องก็ถึงกับจุ๊ปาก
ที่แท้ผู้หญิงอ้วนคนนี้เป็นลูกสาวคนเดียวของอาจารย์ที่ปรึกษาระดับปริญญาโทของเกาปั๋วอี้
ให้ตายสิ
เกาปั๋วอี้เดินตามเส้นทางแบบ “เขยแต่งเข้าบ้าน” อาศัยความสัมพันธ์ผ่านภรรยาไต่เต้าขึ้นไปอย่างราบรื่น ได้ทรัพยากรในคณะมาไว้ในมือจนแทบล้น
“ศาสตราจารย์เกา นี่มันตัวจริงเสียงจริงเลยนะ”
เจียงเฟิงเอ่ยชื่นชมจากใจ ความ “นับถือ” ที่มีต่อคนใหญ่คนโตผู้ไม่เลือกวิธีการเพื่อไต่เต้าคนนี้เพิ่มขึ้นอีกหลายส่วน
หลังจัดการกงฮว่าจวิ้นกับเกาปั๋วอี้ ปลาตัวโตสองตัวได้แล้ว ค่าทนายความรวมสิบห้าล้านก็ลงตัวเรียบร้อย คนที่เหลือก็คือม่อจิ่นคังกับพวกที่ลงมือจริงอีกสี่คน รวมเป็นห้า “วัสดุสิ้นเปลือง”
ทั้งห้าคนนี้มีห่วงโซ่หลักฐานครบถ้วน ความผิดฐานตั้งใจฆ่าผู้อื่นถูกมัดตัวแน่น ต่อให้ใครมาเป็นทนายความให้ ผลสุดท้ายก็หนีไม่พ้นการติดคุกจนตาย
แต่เจียงเฟิงไม่ได้คิดอย่างนั้น
ยุงตัวเล็กแค่ไหนก็ยังเป็นเนื้อ ยิ่งไปกว่านั้น ยุงห้าตัวนี้ยังเอามาใช้ให้เกิดประโยชน์ได้อีก
เขากลับไปยังสถานกักขังอีกครั้ง คราวนี้เขาต้องการพบม่อจิ่นคัง
เมื่อม่อจิ่นคังถูกพาตัวออกมา พอเห็นเจียงเฟิงยิ้มอย่างมืออาชีพอยู่หลังแผ่นกระจก แววตาของเขาก็เหมือนอยากถลกหนังเจียงเฟิงทั้งเป็น
ในสายตาของเขา ที่พวกตนถูกระบุตัวได้เร็วขนาดนี้ ต้องเป็นเพราะเจียงเฟิงวางแผนอยู่เบื้องหลังแน่นอน!
“คุณเรียกผมมาทำไม!”
ม่อจิ่นคังกอดอก เสียงลอดไรฟันออกมา สีหน้าเหมือนจะบอกว่า “จะฆ่าจะแกงก็เชิญตามสบาย”
เจียงเฟิงไม่สนใจความเป็นปฏิปักษ์ของเขาเลย ยังคงวางท่ามืออาชีพเหมือนกำลังทำงานตามปกติ แล้วกางเอกสารปึกหนึ่งออก