จากคดีของเจียงเทา จนถึงตอนที่กลับมา ก็ผ่านไปไม่น้อยเลยทีเดียว
ตอนนี้ หลิวซูชางก็ลงจากรถแล้ว
หลี่จิ้งรีบดึงชิวอิ่ง มาหยิบยื่นเหมือนยกสมบัติล้ำค่ามาให้ ตรงหน้าหลิวซูชาง พร้อมแนะนำอย่างอบอุ่น "พี่ชิวอิ่ง ดูสิ! คนนี้คือทนายหลิวซูชาง เป็นอาจารย์ของเจ้านายเราเองนะ!"
ยังไม่ทันที่หลี่จิ้งจะพูดจบ สายตาของชิวอิ่งก็เปล่งประกายความดีใจออกมา พร้อมยื่นมือเข้ามาหาเอง
สายตาแบบนั้น ราวกับแฟนคลับได้เจอไอดอล
"คุณหลิว สวัสดีค่ะ ฉันชิวอิ่ง ได้ยินชื่อเสียงมานานแล้ว!"
หลิวซูชางยื่นมือออกมา ยิ้มอย่างอ่อนโยน แล้วจับมือ "สวัสดีค่ะ ทนายชิว ดีใจที่ได้ทำงานร่วมกัน"
จากนั้น ชิวอิ่งก็ทักทายจับมือกับอู๋เจียเสวี่ย หูไห่ และคนอื่นๆ อย่างอบอุ่นไปหมด
เจียงเฟิงเห็นคนครบแล้ว ก็เอ่ยปาก "เอาล่ะ ทนายชิว ซุนหลงอยู่ที่สำนักงานไหม? เรียกเขาลงมาช่วยหน่อยสิ"
ชิวอิ่งตอบ "เขาอยู่ แต่... รู้สึกว่าเขากำลังยุ่งจนแทบจะไม่ว่างเลย ถ้าของไม่เยอะ เราช่วยกันเองเถอะ"
แล้วทุกคนก็ช่วยกันยก ขนย้ายเครื่องพิมพ์ คอมพิวเตอร์ และอุปกรณ์สำนักงานอื่นๆ ขึ้นมาได้อย่างรวดเร็ว โดยความช่วยเหลือของบริษัทขนย้าย
ลิฟต์กระจกค่อยๆ ลอยสูงขึ้น
ผ่านผนังกระจก พื้นที่ใจกลางย่านธุรกิจที่เจริญรุ่งเรืองที่สุดของเมืองเทียนไห่ แผ่กระจายออกมาใต้เท้าราวกับภาพวาด
ตึกระฟ้าที่เรียงราย กระแสรถที่ไม่ขาดสาย สร้างความตื่นตะลึงทางสายตาให้กับคนทั้งสามที่มาจากเมืองกวานซื่ออย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
"เทียนไห่... ใหญ่กว่าเมืองกวานซื่อตั้งหลายเท่าเลยเนอะ"
อู๋เจียเสวี่ยกับหูไห่ แทบจะเอาหน้าซบกับกระจก ดวงตาเต็มไปด้วยความตะลึงพรึงเพริด
ส่วนหลิวซูชางยืนนิ่งๆ เธอเห็นความเจริญรุ่งเรืองมามาก แต่ตอนนี้ เมื่อลิฟต์หยุดและประตูเปิดออก เธอก็ยังต้องตกใจกับสิ่งที่เห็นตรงหน้า