ไม่นานนัก หยางเทียนเจิ้นก็กลับมาอีกครั้ง
เบื้องหลังของเขา ยังคงมีบอดี้การ์ดร่างสูงใหญ่สองคนสูงหนึ่งเมตรเก้าตามมาด้วยเช่นเดิม
หงฝู หลี่อวี้ และคนอื่นๆ ที่กำลังเตรียมจะจากไปอย่างเซ็งๆ พอเห็นภาพนี้ ร่างก็ชะงักลงทันที
สายตาของทุกคนกลับมาสว่างไสวอีกครั้ง
"ฉันรู้แล้ว! คุณหยางทนายความใหญ่จะยอมจบแค่นี้ได้ยังไง!" หงฝูตื่นเต้นที่สุด แทบจะวิ่งเข้าไปหา พร้อมกับรอยยิ้มประจบประแจงเต็มหน้า "คุณหยาง ครั้งนี้จะให้เจ้าหนูนั่นได้รู้สึกรสชาติบ้างสินะ?!"
หยางเทียนเจิ้นสายตาเย็นชา ไม่แม้แต่จะมองเขา
"ไปให้พ้น"
คำเดียว ไม่มีความรู้สึกใดๆ ปนอยู่ แต่กลับทำรอยยิ้มบนใบหน้าของหงฝูแข็งค้างลงทันที
หยางเทียนเจิ้นผลักเขาไปด้านข้างตรงๆ แล้วเดินตรงไปยังประตูกระจกที่แตก
ครั้งนี้ หลี่อวี้ หวังเทียเฉิง และคนอื่นๆ งงไปหมด
นี่มันแผนอะไร?
พวกเขาหดตัวอยู่มุมหนึ่ง ไม่กล้าหายใจแรงๆ ทำได้แค่จ้องเขม็ง
ภายในสำนักงานกฎหมาย เจียงเฟิงเห็นเงาร่างของหยางเทียนเจิ้น มุมปากก็ยกขึ้นเป็นรอยโค้งเล็กน้อย
"มาแล้ว"
เขาพูดเบาๆ
"เตรียมเริ่มงาน"
ทุกคนเข้าใจได้ทันที ต่างยืนเข้าประจำที่
เจียงเฟิงกับหลิวซูชางยืนเคียงบ่าเคียงไหล่อยู่ด้านหน้าสุด ส่วนหลี่จิ้งยืนอยู่ทางขวาด้านหลังของเจียงเฟิง สายตาคมกริบ ดั่งเสือดาวที่พร้อมจะพุ่งเข้าใส่
หยางเทียนเจิ้นหน้านี้ดำทะมึน เดินลอดกรอบประตูที่แตกเข้ามา ยืนหยุดตรงหน้าเจียงเฟิง
เจียงเฟิงไม่มีท่าทีเยาะเย้ยแม้แต่น้อย สีหน้ายังถือว่าเคร่งขรึม จัดว่าให้เกียรติทางฝ่ายเหยียนเจิ้งพอสมควร
"ให้ฉันพูดยังไง?" หยางเทียนเจิ้นกัดฟันพูดคำนี้ออกมา เสียงทั้งเย็นทั้งแข็ง
เจียงเฟิงเอ่ยปากเรียบๆ: "ขอโทษสำหรับการก่อกวนคุณหลิวเมื่อก่อน รับประกันว่าจะไม่ทำอีก และจากนั้น...โค้งคำนับต่อคุณหลิว"
"ฮะ"
หยางเทียนเจิ้นหัวเราะเย็นชาอย่างมีความหมาย กวาดสายตามองไปรอบๆ อย่างรวดเร็ว เพื่อยืนยันว่าไม่มีอุปกรณ์บันทึกภาพ