หยางหมิง ถึงจะเรียกว่าเป็นผู้ชายดีได้หรือ?
เมื่อเจียงเฟิงพูดคำนี้ออกมา ในศาลและห้องไลฟ์ ทุกคนที่กำลังจับตาดูการพิจารณาคดีนี้ ต่างก็มีเครื่องหมายคำถามใหญ่ผุดขึ้นในหัว
จากข้อมูลที่ถูกเปิดเผยออกมาในตอนนี้ ชื่อหยางหมิงแทบจะถูกผูกไว้กับคำว่า "ต่ำต้อย" "ขี้ขลาด" และ "ทาสรักขั้นสุด" อย่างแน่นหนา!
แบบนี้ยังจะเรียกว่าผู้ชายดีได้อีกหรือ?
คอมเมนต์ในห้องไลฟ์เต็มไปด้วยการเยาะเย้ยถากถางในพริบตา
"บ้าไปแล้วเหรอ? จ่ายเงินให้ผู้หญิงที่นอกใจตัวเองไปทำแท้ง แล้วยังช่วยเก็บกวาดเรื่องป่าเถื่อนที่เธอไปยุ่งกับผู้ชายคนอื่นอีก แบบนี้เรียกว่าผู้ชายดีเหรอ?"
"ทนายเจียง ผมรู้ว่าคุณอยากชนะ แต่ก็ไม่ควรกลับขาวเป็นดำขนาดนี้สิ?"
"ฉันจะอ้วกแล้ว ถ้าแบบนี้เรียกว่าผู้ชายดี งั้นฉันขอเป็นผู้ชายเลวตลอดชีวิตดีกว่า!"
เจียงเฟิงไม่สนใจเสียงซุบซิบนินทาจากที่นั่งผู้ฟัง สายตาของเขาทะลุผ่านทั่วทั้งศาล ไปหยุดอยู่ที่ผู้หญิงเย็นชาคนหนึ่งบนบัลลังก์พิพากษา
เขาเห็นรอยยิ้มเยาะเย้ยที่แทบจะจับต้องไม่ได้ผ่านไปอย่างรวดเร็วบนมุมปากของจงเจี๋ย
ราวกับกำลังพูดว่า ผู้ชาย จะมีอะไรดีๆ สักคนหรือไง
เจียงเฟิงยิ้ม
เขาค่อยๆ เอ่ยปาก เสียงไม่ดัง แต่กลับก้องชัดเจนไปทั่วทุกมุมของศาล
"ท่านทั้งหลาย ทุกคนรู้ว่าชื่อเลี่ยงเปลี่ยนใจไปแล้ว และคิดว่าหยางหมิงเป็นทาสรักที่น่าเวทนา"
"แต่พวกคุณ ใครกันที่รู้จริงๆ ว่าชื่อเลี่ยงเติบโตมาในนรกแบบไหน?"
คำพูดนี้เหมือนเข็มแหลมที่ทิ่มแทงเข้าหูของคนในตระกูลชื่อ
พี่ชายสองคนและแม่แก่ของตระกูลชื่อบนที่นั่งผู้ฟัง ใบหน้าเปลี่ยนเป็นมืดครึ้มทันที สายตาจ้องเขม็งไปที่เจียงเฟิงอย่างดุร้าย
เจียงเฟิงเพิกเฉยต่อความอาฆาตของพวกเขา พูดต่อไป
"ครอบครัวที่ให้ความสำคัญกับผู้ชายมากกว่าผู้หญิงอย่างสุดขั้ว"