ช่วงเวลานี้เอง ครอบครัวนับไม่ถ้วนทั่วประเทศก็ระเบิดเสียงร้องไห้ที่เก็บกดมานานออกมา
นั่นคือน้ำตาแห่งความยินดี
พ่อแม่ของเด็กที่ป่วยเป็นโรคกล้ามเนื้อฝ่อลีบจากไขสันหลังจำนวนมากกอดกันแน่น ร้องไห้จนพูดไม่ออก
ในที่สุดพวกเขาก็สามารถวาดฝันถึงอนาคตที่ไม่เคยกล้าหวังให้กับลูกซึ่งนอนร่อแร่อยู่บนเตียงผู้ป่วยได้
บริษัทยาตระกูลซุน อดีตยักษ์ใหญ่แห่งวงการยา พังทลายลงทันทีที่ค้อนพิพากษาฟาดลงมา
ค่าปรับแปดร้อยล้าน
ผู้บริหารระดับสูงถูกจำคุกทั้งหมด
นี่แทบไม่ต่างจากคำพิพากษาประหารชีวิตฉบับหนึ่ง
ส่วนบริษัทยาต้าหย่วนที่ยังมีรากฐานเหลืออยู่ ก็ถูกผู้ถือหุ้นรายอื่นที่มือสะอาดเข้ารับช่วงต่อ หลังจ่ายค่าปรับมหาศาลแล้วก็ได้แต่ประคองตัวอย่างกระเสือกกระสน
กลางห้องพิจารณาคดี ผู้บริหารระดับสูงกว่ายี่สิบคนที่ยืนเรียงแถว ต่างก้มหน้าลงอย่างหมดอาลัยตายอยาก ราวกับถูกดึงกระดูกสันหลังออกไป
ระหว่างถูกคุมขัง ซุนหลินได้รู้ความจริงทั้งหมดแล้ว
สายตาเคียดแค้นของเขาจับจ้องไปยังหญิงสาวรูปร่างเย้ายวนที่ยืนอยู่ไม่ไกล
ส่วนหญิงสาวคนนั้นกำลังมองเจียงเฟิงบนที่นั่งของอัยการโจทก์อย่างเหม่อลอยและเปี่ยมด้วยความรัก ราวกับทั้งโลกเหลือเพียงเขาคนเดียว
“ผู้พิพากษา ผมรับสารภาพและยอมรับโทษ!”
ฉวนซือหลิวเป็นคนแรกที่เอ่ยปาก เสียงใสกังวาน ท่าทีจริงใจอย่างยิ่ง
ภาพตรงหน้าทำให้หางตาของซุนหลินกระตุกอย่างแรง ฟันแทบจะถูกเขาขบจนแตก
ระวังแทบตายก็ยังกันไม่อยู่!
เขาไม่เคยคาดคิด แม้แต่ในความฝันว่าอาณาจักรธุรกิจที่ตนสร้างขึ้นอย่างพิถีพิถันจะไม่ได้พังเพราะแผนเปิดโปงของคู่แข่งทางธุรกิจ หรือเพราะดาบแหลมคมของหน่วยงานกำกับดูแล