ทั่วทั้งอินเทอร์เน็ต ผู้ชมนับไม่ถ้วนที่กำลังดื่มน้ำอยู่ ต่างพ่นน้ำออกมาพร้อมกันในชั่วขณะนี้
“โอ้โห้! ระเบิดจรวด! ผมขอประกาศ วันนี้ทนายเจียงปิดตำนานหนึ่งวัน!”
“ฮ่า ๆ ๆ! ใช่! ฉันคือระเบิดจรวดลูกนั้นเอง ตอนนั้นฉันอยู่ในตู้ ฉันกลัวมาก!”
“บ้าแล้ว! ทนายเจียงบ้าจริง ๆ! ใช้สมมติฐานที่เพี้ยนที่สุด ตบหน้าคนให้แสบที่สุด!”
หลัวต้าเสียงหัวเราะออกมาดังลั่น เขามองชายหนุ่มบนจอที่ท่าทางสุขุมเยือกเย็น ใจเหลือเพียงสองคำ
ปีศาจ!
ส่วนบนศาล บรรดาผู้เชี่ยวชาญด้านกฎหมายที่นั่งฟังอยู่ ตอนนี้ไม่ใช่แค่ตื่นตะลึง แต่กลับกลายเป็นความเกรงขาม
พวกเขามองเจียงเฟิง ราวกับมองเทพเจ้าแห่งกระบวนการยุติธรรมที่มีชีวิต
ชายคนนี้ ใช้ไลฟ์สดครั้งหนึ่ง ใช้การโต้วาทีครั้งหนึ่ง ปลดปล่อยความคิดที่แข็งทื่อมาหลายปีของพวกเขา!
วังฉงหมิงทนยืนอยู่ไม่ไหวแล้ว ขาทั้งสองข้างอ่อนแรง ร่างกายทรุดลงนั่งกับที่นั่ง เหงื่อบนหน้าผากไหลทะลักเหมือนสายน้ำ สายตาเหม่อลอย ปากเผลออ้าปิดไม่รู้ตัว แต่กลับส่งเสียงอะไรไม่ออก
เขารู้
ตัวเองจบสิ้นแล้ว
คดีของหวังหมิงเฮ่า ก็จบสิ้นแล้วเช่นกัน
เจียงเฟิงมองท่าทางสิ้นหวังของเขา มุมปากที่ยิ้มอยู่ค่อย ๆ หุบลง เหลือเพียงความเย็นชาไร้ความรู้สึก
“คุณหวัง”
เขาเอ่ยขึ้นอย่างแผ่วเบา น้ำเสียงไม่ดัง แต่กลับเหมือนคำตัดสินสุดท้ายที่ตอกตรึงอาชีพการงานของวังฉงหมิง และประกาศโทษประหารแก่จ้าวเผิงและพวก
“ภายใต้ความยุติธรรมอันสัมบูรณ์ กลอุบายทั้งหมดของคุณ เป็นเพียงเรื่องขบขัน”
“ตอนนี้ ผมขอย้ำจุดยืนของผมอีกครั้ง”
เจียงเฟิงหันไปทางบัลลังก์พิพากษา น้ำเสียงหนักแน่น กังวานไปทั่วทั้งศาล ก้องไปทั่วทั้งอินเทอร์เน็ต