แผนการลับที่ซ่อนเร้นขนาดนั้น การเปลี่ยนแปลงโทษเพียงเล็กน้อยเพียงเท่านั้น เขารู้ได้อย่างไรว่าใคร่ครวญหักล้างออกมาจากเบาะแสกระจุกกระจิกแล้วร้อยเรียงเป็นภาพใหญ่ทั้งภาพได้ครบถ้วน!
แต่... การยอมรับ เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด
โจวซวี่ฝืนกดคลื่นความตื่นตระหนกในใจลง เสียงแหบพร่าเอ่ยขึ้น "ทนายเจียงเฟิง จินตนาการของเธอช่างล้นเหลือ การคาดเดาก็เฉียบคมพอใช้"
"แต่ เธอประเมินฉันสูงเกินไปแล้ว!"
"ถ้าฉันเก่งกาจขนาดที่เธอว่า ฉันคงเป็นหุ้นส่วนใหญ่ระดับท็อปของสำนักงานกฎหมายเซียงเหอ สร้างกระแสในวงการคดีอาญาได้ทั้งแผ่นดินไปนานแล้ว!"
เจียงเฟิงได้ยิน จึงยกริมฝีปากขึ้นเป็นรอยยิ้มเย็นชา
"ฮึ"
เสียงหัวเราะเบา ๆ แต่กลับหนักแน่นยิ่งกว่าค้อนทุบใด ๆ
"สร้างกระแส? ชื่อเสียงก้องโลก?"
"ไม่ ฉันกลับคิดว่า สิ่งที่เธอกลัวที่สุดก็คือชื่อเสียงก้องโลกนั่นแหละ!"
น้ำเสียงของเจียงเฟิงไม่ดัง ทว่าแจ่มชัดเข้าไปถึงหูของทุกคนในศาล
"เพราะเมื่อเธอก้าวขึ้นมาอยู่ท่ามกลางแสงไฟ ทุกการไต่สวนของเธอ ทุกคดีของเธอ จะถูกผู้คนหยิบเอากล้องจุลทรรศน์กำลังขยายสูงสุดมาส่อง ส่องกรอง พินิจพิเคราะห์!"
"ถึงวันนั้น ทุกคนจะได้รู้ว่า ความสามารถด้านคดีอาญาที่เธออ้างนั้น แท้จริงแล้วธรรมดาสามัญเหลือเกิน"
"สิ่งที่เธอถนัดจริง ๆ คือเล่ห์เหลี่ยมต่ำช้าในการเล่นกับจิตใจคน!"
"ถึงวันนั้น เธอจะไม่ได้ชื่อเสียงก้องโลก หากแต่ถูกวงการกฎหมายทั้งหมดถ่มน้ำลายรด!"
"เธอ!"
"บ้าเอ๊ย!"
โจวซวี่เสียการควบคุมในพริบตา ผุดลุกขึ้นยืนอย่างแรง ดวงตาแดงก่ำ ความสุขุมเยือกเย็นที่เพียรสร้างไว้สลายหายไปสิ้น
ทุกประโยคของเจียงเฟิง ดั่งมีดพิษที่แทงทะลุเข้าไปในจุดที่ลึกที่สุดและน่ากลัวที่สุดในใจเขา!
ใครเล่าจะไม่อยากเป็นทนายความชื่อก้องโลก?
แต่เขารู้ดีกว่าคนอื่น ว่าวิธีการของตัวเอง ไม่มีทางเปิดเผยสู่สาธารณะได้
ดังนั้นเขาจึงจงใจกดชื่อเสียงของตัวเอง รับคดีเฉพาะในวงแคบ ๆ ค่อย ๆ ปกปิดความลับของตัวเองอย่างระมัดระวัง