“พวกมันเอา ‘ฝันหมื่นดวงดาว’ ไปยัดไส้ ‘บับเบิลคาร์ติ้ง’ ของพวกคุณทั้งเกมเลย”
พอพูดถึงเรื่องนี้ สีหน้าของหวังซวนก็มืดลงทันที เขาส่ายหน้าอย่างขมขื่น
“ทนายเจียง ผม... ผมคงไม่รบกวนคุณดีกว่า เผื่อสู้ไม่ชนะ จะไปทำลายชื่อเสียงของคุณเปล่าๆ”
เจียงเฟิงยิ้ม
ไอ้หมอนี่ปากดีจริงๆ
เห็นชัดว่าเป็นฝ่ายตัวเองไม่มั่นใจแท้ๆ กลับพูดราวกับห่วงชื่อเสียงของเจียงเฟิงไปทุกอย่าง
เจียงเฟิงไม่พูดพล่ามอีก หยิบเอกสารจากกระเป๋าเอกสาร วางเบาๆ ไว้ตรงหน้าหวังซวน
“คุณหวัง ดูนี่สิ”
สายตาของหวังซวนตกไปที่หน้าปกเอกสาร ตัวหนังสือ “ใบรับรองสิทธิบัตร” สี่ตัว ทำให้เขารู้สึกสงสัยขึ้นมา
เขาหยิบเอกสารขึ้นมาเปิดดูข้างใน
“นี่... มันอะไร?”
ทุกตัวอักษรเขารู้จัก แต่พอรวมกันแล้วกลับทำให้เขามึนงง
“กลไกที่เสริมความแข็งแกร่งให้กับทีมผู้เล่นผ่านเอฟเฟกต์บัฟที่สุ่มให้มา” นี่มันหมายความว่ายังไง?
คำอธิบายนี้... ทำไมฟังดูเหมือนกำลังพูดถึงเกมอะไรสักเกม?
“ไม่ผิด มันพูดถึงเกมนั่นแหละ” เสียงของเจียงเฟิงไม่ดัง แต่ทุกคำหนักแน่น “สิทธิบัตรเกมหนึ่งฉบับ”
“สิทธิบัตรเกม?” หวังซวนขมวดคิ้ว พยายามค้นหาในความทรงจำ “ผมเหมือน... เคยได้ยินเรื่องนี้ แต่เรื่องนี้เกี่ยวอะไรกับผม?”
รอยยิ้มของเจียงเฟิงเจือความสนุก
“คุณหวัง ลองดูดีๆ อีกที สิทธิบัตรนี้ที่อธิบายไว้ มันคือกลไกเฮ็กซ์ที่สำคัญที่สุดในเกม ‘จ้าวทะเล’ ของเพนกวิน ไม่ใช่เหรอ?”
คำพูดเดียวทำให้ตาสว่าง!
รูม่านตาของหวังซวนหดตัวในทันใด ในที่สุดเขาก็เข้าใจว่าความคุ้นเคยที่กวนใจมาตลอดมาจากไหน!
เขาก้มลงมองใหม่ แทบจะอ่านเอกสารสิทธิบัตรทีละตัวอักษร ครั้งนี้เขาอ่านเข้าใจทะลุปรุโปร่ง!