ด้วยเหตุนี้ เจียงเฟิงจึงแทนบริษัททั้งห้า ยื่นคำฟ้องร่วมกันต่อศาลหนานซาน
เป้าหมายในการฟ้อง ตรงไปที่ผลงานชิ้นเอกระดับเรือบรรทุกเครื่องบินของเพนกวิน——"ฝันหมื่นดวงดาว"
และทั้งหมดนี้ จางจิ่งไม่รู้อะไรเลย
เขายังคงภูมิใจกับความสามารถในการเจรจาที่ยอดเยี่ยมของตัวเองอยู่
ไม่กี่วันต่อมา เมื่อเจียงเฟิงยอม"อ่อนข้อ"ในที่สุด ลดค่าชดเชยเหลือสิบล้าน จางจิ่งแทบไม่ลังเลเลย
เขารายงานขึ้นไปทันที ขออนุมัติเงินชดเชยนี้ โดยมีเงื่อนไขเดียวคือฝ่ายเจียงเฟิงต้องถอนฟ้องทันที
เงินชดเชยเข้าบัญชีอย่างรวดเร็ว
ในบัญชีของบริษัทไห่จื่อ มีเงินก้อนหนึ่งที่พอจะชุบชีวิตบริษัทให้ฟื้นคืนมาได้เพิ่มเข้ามา
เจียงเฟิงก็ถอนฟ้องตามสัญญา
ในวินาทีที่ลงนามในเอกสารถอนฟ้องที่ศาล มุมปากของเจียงเฟิงแทบจะเก็บรอยยิ้มไว้ไม่อยู่
ที่ถอนฟ้องคือคดี"เจ้าสมุทร"
แต่ฉันไม่ได้สัญญาว่า จะไม่ฟ้อง"ฝันหมื่นดวงดาว"ของพวกนายนี่นา
โง่จริง ๆ
......
สำนักงานใหญ่เพนกวิน แผนกกฎหมาย
จางจิ่งรู้สึกเหมือนกำลังยืนอยู่บนจุดสูงสุดของสายอาชีพ
เขาผายอกเดินอย่างองอาจ มือถือรายงานปิดคดีถอนฟ้องที่เพิ่งเสร็จเรียบร้อย เดินเหมือนนายพลผู้มีชัย ผลักประตูห้องทำงานของรองรัฐมนตรี สยงอวี้
เขาแม้แต่ได้เตรียมคำพูดขอความดีความชอบไว้แล้ว
แต่ สยงอวี้ไม่เปิดโอกาสให้เขาพูด
หมายเรียกจากศาลฉบับหนึ่ง ถูกนิ้วของสยงอวี้กดไว้ แล้วเลื่อนมาอยู่ตรงหน้าจางจิ่ง
กระดาษแผ่นนั้น เย็นเฉียบราวกับเหล็กแผ่นหนึ่ง
"นี่มันเรื่องอะไร?"
น้ำเสียงของสยงอวี้ไร้อุณหภูมิ มีเพียงแรงกดดันราวกับพายุฝนกำลังจะมา
"นายไม่บอกว่าเจียงเฟิงถอนฟ้องแล้วเหรอ?! อธิบายหน่อยสิ ทำไมเขาถึงหันไปรวมกับบริษัทอีกห้าแห่ง มาฟ้อง'ฝันหมื่นดวงดาว'ของเรา?!"
"ยังบอกอีกว่าเราละเมิดสิทธิบัตร เรียกร้องค่าชดเชยตั้งห้าร้อยล้าน!!"