ต้องยอมรับว่า ผู้หญิงที่โตเต็มที่แล้วเมื่อตัดสินใจได้ การลงมือทำนั้นน่าทึ่งจริงๆ
โดยเฉพาะผู้หญิงที่เคยพลาดพลั้งในเรื่องความรัก และมองโลกตามความเป็นจริงแล้ว
จงเจี๋ยจัดอยู่ในประเภทนี้อย่างชัดเจน
เธอมองทะลุได้อย่างแม่นยำว่า ภายใต้รูปลักษณ์ภายนอกที่เรียบง่ายของหยางหมิงนั้น ซ่อนคุณสมบัติอันล้ำค่าที่สามารถต้านทานความฟุ้งเฟ้อทั้งปวงในโลกนี้ไว้ได้
ผู้ชายแบบนี้ เป็นคนที่ใช้ชีวิตด้วยกันได้ตลอดชีวิตจริงๆ
ดังนั้น เธอจึงลงมือทันที
แต่... การลงมือครั้งนี้ ใหญ่เกินไปหน่อยหรือเปล่า?
เจียงเฟิงวางสายไป มุมปากมีรอยยิ้มเจ้าเล่ห์จางๆ
เขาไม่คิดว่าจงเจี๋ยจะมีความคิดร้ายอะไร ผู้หญิงที่สามารถก้มหัวในชั้นศาลและขอลดตำแหน่งตัวเองได้ ใจจะแย่ก็คงไม่แย่ไปไหนได้มากนัก
เธอแค่ใช้วิธีผิดไป
หรืออาจจะพูดได้ว่า เธอคุ้นเคยกับการใช้วิถีทางของโลกตัวเอง เพื่อทำดีกับคนอีกโลกหนึ่ง
ความดีแบบโจมตีข้ามมิติแบบนี้ เพียงพอที่จะทำให้หนุ่มซื่ออย่างหยางหมิงมึนหัวไปหมด
"คุณหยาง ตอนนี้คุณกับผู้พิพากษาจงเป็นยังไงบ้าง?" เจียงเฟิงโทรกลับไป
หยางหมิงปลายสายมีเสียงงุนงงเล็กน้อย: "อ้อ เธอบอกว่าช่วยติดต่อศูนย์ฟื้นฟูที่ดีมากแห่งหนึ่งให้ เดือนละหนึ่งหมื่นห้าพัน"
"คุณคิดยังไง?"
"ผมอยากให้พ่อแม่ผมไปลองดู"
"ใครเป็นคนออกเงิน?"
"ผู้พิพากษาจงบอกว่าเธอจะออกเงินให้ก่อน แต่ผมปฏิเสธไป ผมยังมีเงิน 170,000 ที่คุณช่วยทวงกลับมาได้ พอจะประคับประคองไปได้สักพัก"
"ส่งชื่อศูนย์ฟื้นฟูมาให้ฉันดูหน่อย"
ไม่นานนัก ข้อความก็เด้งขึ้นมาในวีแชท
"ศูนย์ฟื้นฟูออกซ์เซ่น?"
เจียงเฟิงค้นหาในอินเทอร์เน็ต ผลที่ได้ทำให้เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย