ครั้งนี้ เจียงหมิงซานรออยู่ถึงครึ่งชั่วโมงเต็ม
"บอสครับ เขาบอกว่าจะพยายามเต็มที่ น่าจะไม่มีปัญหา"
"ฮะ"
เจียงหมิงซานปล่อยเสียงหัวเราะเย็นสั้น ๆ ออกมา ความกังวลในใจก็สลายหายไปสิ้น
มีหลักฐานอยู่ในมือ ก็มีอำนาจครองโลก
นี่คือสัจธรรมที่ไม่มีวันเปลี่ยนแปลง
......
ภายในห้องทำงานกว้างขวางแห่งหนึ่งของศาลสูงเมืองก่วน
ผู้พิพากษาเซียวฉัวฮุยกำโทรศัพท์แน่น ฝ่ามือมีเหงื่อเย็นผุดซึมออกมาเป็นเม็ดเล็ก ๆ
เขากดโทรหาเพื่อนเก่าสมัยเรียนที่ทำงานอยู่ที่สำนักงานอัยการเมือง
"ว่าไง? เป็นผู้พิพากษาเซียวเองนี่นา ของหายาก"
"คือผมเอง" เซียวฉัวฮุยลดเสียงต่ำลง "เรื่องการคัดค้านคำพิพากษาของคดีลากตัวที่อำเภอเจียงเฟิงน่ะ ทางพวกคุณ... ช่วยตรวจสอบอย่างละเอียดด้วย"
ปลายสายเงียบไปสองสามวินาที ก่อนจะมีเสียงที่เข้าใจกันเป็นอย่างดีดังกลับมา
"เรื่องนี้แน่นอนอยู่แล้ว แต่ว่า ผมก็ทำได้แค่ยกคำร้องภายในขอบเขตที่ระเบียบกำหนดไว้เท่านั้น ถ้าคำร้องคัดค้านของพวกเขาเขียนพรุนไปหมด ไม่เป็นมืออาชีพ ผมก็ตีกลับไปได้โดยตรง"
"แต่ถ้าเขียนได้เป็นมืออาชีพ..."
"วางใจเถอะ" เสียงจากปลายสายแฝงรอยยิ้มบาง ๆ "ทนายความที่เขียนคำร้องคัดค้านคำพิพากษาได้อย่างไม่มีช่องโหว่แบบนั้น หายากยิ่งกว่าขนนกหงส์! ผมว่า พวกเขาเขียนไม่ได้หรอก"
ได้ยินดังนั้น ก้อนหินที่ค้างอยู่ในใจเซียวฉัวฮุยก็ลดลงไปครึ่งหนึ่ง
จริงด้วย เทคนิคในคำร้องคัดค้านคำพิพากษานั้นสูงส่งยิ่งนัก จะเขียนให้ตรงประเด็นได้นั้นยากยิ่งกว่าปีนขึ้นฟ้า
เจียงเฟิงคนนั้น ต่อให้เก่งขนาดไหนก็ไม่มีทางเนรมิตเอกสารที่สมบูรณ์แบบขึ้นมาจากอากาศได้หรอก
เวลาผ่านไปวันแล้ววันเล่า
ฝั่งเจียงเฟิง งานเตรียมการไต่สวนกำลังดำเนินไปอย่างเป็นระเบียบ
บนอินเทอร์เน็ต กระแสโต้เถียงเกี่ยวกับคดีนี้เข้าสู่จุดเดือดอย่างเต็มรูปแบบ