ในขณะเดียวกัน
โทรศัพท์ของเจียงเฟิงสั่นขึ้น หน้าจอแสดงการแจ้งเตือนอย่างเป็นทางการจากฝ่ายโจทก์
การคัดค้านคำพิพากษาประสบความสำเร็จ
กระบวนการพิจารณาใหม่ กำลังจะถูกเปิดขึ้นอีกครั้ง
"สำเร็จแล้ว"
เจียงเฟิงหันหน้าจอโทรศัพท์ให้ทุกคนในสำนักงานกฎหมายดู
สามคำ พูดง่าย ๆ ราวกับไม่ได้เป็นเรื่องใหญ่ แต่กลับราวกับทิ้งระเบิดลูกหนึ่งลงในอากาศที่เงียบสงัด
หลังความเงียบชั่วครู่ ก็คือเสียงโห่ร้องด้วยความดีใจที่อดกลั้นไว้ไม่อยู่!
ทุกคนถอนหายใจด้วยความโล่งอก ความตึงเครียดที่กดทับอยู่หลายวันในที่สุดก็คลายลง
"เจียงเฟิง ตอนนี้แกทำได้ด้วยตัวเองจริง ๆ แล้วนะ"
หลิวซูชางตาแดงเล็กน้อย รอยยิ้มนั้นมีทั้งความโล่งใจ และความภาคภูมิใจที่ครูได้เห็นศิษย์เก่งก้าวข้ามตัวเอง รวมถึงความปลื้มปิติ
"ก็พอใช้ได้"
ถูกอาจารย์ของตัวเองชมแบบนี้ เจียงเฟิงรู้สึกเขิน ๆ ขึ้นมาจริง ๆ
จากนั้นเขาก็อัปเดตข่าวนี้ลงโซเชียลมีเดียของตัวเอง
อินเทอร์เน็ต ระเบิดขึ้นในพริบตา
เน็ตไอดอลนับไม่ถ้วนที่เฝ้ารอข่าวทั้งคืน เห็นคำว่า "การคัดค้านคำพิพากษาประสบความสำเร็จ" ในพริบตา ความอึดอัดที่อัดแน่นอยู่ในอกก็หายไปหมดสิ้น
ส่วนพวกที่เมื่อไม่กี่วันก่อนยังอ้างหลักฐานบนแพลตฟอร์มต่าง ๆ ยืนยันว่าการคัดค้านเป็นไปไม่ได้ และสาดน้ำเย็นใส่ เรียกตัวเองว่า "เซเลปทนายความ" ตอนนี้กลับรู้สึกแสบบนใบหน้า
เมื่อวานวิเคราะห์ได้เก่งกาจเพียงใด วันนี้ก็ดูซ้ำซากน่าสมเพชเพียงนั้น
ในช่องคอมเมนต์ ใต้ไอดีของพวกเขา เต็มไปด้วยเน็ตไอดอลที่แวะมา "เช็กอิน เที่ยวชม"
เจ้าของไอดีเหล่านั้น ไม่มีข้อยกเว้น เลือกที่จะทำเป็นตาย
"ฉันรู้อยู่แล้ว! ทนายเจียงไม่มีทางทำให้ผิดหวัง!"
"ฮ่า ๆ ๆ ๆ พวกผู้เชี่ยวชาญเมื่อสองวันก่อนล่ะ? ออกมาเดินสองก้าวสิ? ใครบอกว่ายากมาก? ทำไมฉันรู้สึกว่าทนายเจียงจัดการได้ง่ายเหมือนกินน้ำเปล่าเลย?"