ส่วนสูงของหลิวซูชางพอดีกับปลายจมูกของเจียงเฟิงพอดี
กลิ่นสบู่กานพลูที่สดชื่นบนตัวเขา ปนกับความอบอุ่นเล็กน้อยจากร่างกาย ลอยเข้ามาตามลมหายใจของเขา
นี่คือกลิ่นอายความเป็นชายที่ดุดันและไม่เคยพบเจอมาก่อน
กล้ามเนื้อทั่วร่างของหลิวซูชางตึงขึ้นทันที ยืนตัวตรงอย่างว่านอนสอนง่าย หัวใจเต้นตูมตามอยู่ในอก
เธอยังรู้สึกได้ว่าความร้อนที่โคนหูของเธอสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว
ในที่สุดเจียงเฟิงก็ย่อตัวลงครึ่งหนึ่ง สายตามองเธอในระดับเดียวกัน
สายตาของหลิวซูชางหลบเลี่ยงไปโดยไม่รู้ตัว
วินาทีถัดมา มือของเจียงเฟิงยื่นเข้ามาใกล้ใบหน้าของเธอ
นิ้วเรียวขาวเหล่านั้น ขยายใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ ท่ามกลางลมหายใจอันถี่กระชั้นของเธอ
นี่คือสิ่งที่เธอไม่เคยเจอมาก่อนในชีวิต 29 ปีของเธอ
ลมหายใจของหลิวซูชางหยุดชะงักไปเลย
แต่ทว่า ความอบอุ่นที่สัมผัสแก้มตามที่คาดไว้นั้นไม่เกิดขึ้น
นิ้วของเจียงเฟิงเพียงแต่ปัดผ่านเส้นผมของเธออย่างเบามือ พัดปอยผมเส้นหนึ่งไปไว้หลังใบหูของเธอ
เขาทำเหมือนกำลังสร้างผลงานศิลปะชิ้นหนึ่ง เสร็จแล้วก็พยักหน้าอย่างพอใจ
"อืม ถึงจะถูกแบบนี้ ให้เปิดหน้าผากออกมาสิ จะได้ดูสง่า"
หา?!
เก...เกลี่ยผม?
ร่างที่ตึงเครียดของหลิวซูชางผ่อนคลายลงทันที กำปั้นที่บีบแน่นเต็มไปด้วยเหงื่อ ความร้อนพล่าน "อั่ก" พุ่งขึ้นสู่แก้มของเธอ
ฉันไปคิดอะไรอยู่เนี่ย! วัยจะสามสิบแล้วแท้ ๆ!
เธอรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังจะลุกไหม้
"เอาล่ะ ไปกันเถอะ"
เจียงเฟิงชื่นชม "ผลงานชิ้นเอก" ของตัวเองเล็กน้อย แล้วหันหลังออกไปอย่างพอใจ
"อ้อ หลี่จิ้ง นายไม่ต้องดูแลภาพลักษณ์หน่อยเหรอ? ตอนนี้ยอดนิยมของนายไม่ใช่น้อย ๆ นะ ข้างนอกเต็มไปด้วยกล้องสารพัดชนิด"