"เป็นยังไงบ้าง? สนใจไหม?"
เจียงเฟิงรุกต่อไม่ลดละ น้ำเสียงเต็มไปด้วยความมั่นใจที่ไม่ยอมให้ใครมาส่ายหน้า
จางเม่าไฉยทั้งตัวแข็งทื่อไปหมด สายตาวูบไหวรุนแรง ภายในใจกำลังเกิดศึกสงครามชี้เป็นชี้ตาย
เนิ่นนานผ่านไป เขาเหมือนลูกโป่งที่ถูกปล่อยลม ทรุดตัวลงอย่างหมดอาลัย ก้มหน้าอย่างสิ้นหวัง เสียงแหบพร่า: "คุณเจียง ผม...ผมสนใจนะ แต่...ผม..."
สุดท้ายเขาก็ไม่สามารถพูดคำว่า "ตกลง" ออกมาได้ และไม่กล้าแม้แต่จะสบตากับเจียงเฟิง พูดเพียงแค่ขอโทษอย่างคลุมเครือ แล้วก็รีบเผ่นหนีไป
เขาจากไปอย่างรวดเร็ว แผ่นหลังเต็มไปด้วยความลังเล การดิ้นรน และความเจ็บปวดจากการถูกพันธนาการด้วยโซ่ตรวนที่มองไม่เห็น
เจียงเฟิงไม่ได้รั้งไว้ เพียงแค่สายตาของเขาลึกลงไป
ไอ้หมอนี่ มีเรื่องปิดบังอยู่แน่นอน
และเรื่องที่ปิดบังนั้น ใหญ่พอที่จะทำให้เขายอมสละโอกาสที่พลิกฟ้าได้เลยทีเดียว
เจียงเฟิงกลับมาที่สำนักงานกฎหมายที่ปรับโฉมใหม่เอี่ยม
เกียรติยศและรูปถ่ายทั้งหมดของสำนักงานกฎหมายไอซินในอดีต ถูกจัดวางไว้อย่างประณีตในห้องนิทรรศการ "แผนกคดีสาธารณประโยชน์" ที่เปิดใหม่ เพื่อเป็นรากฐานแรกเริ่มของสำนักงานกฎหมายแห่งนี้
ชิวอิ่งลงมือทำงานแล้ว ส่วนหลี่จิ้งก็กำลังยืดเส้นยืดสายอยู่กลางโถงใหญ่ด้วยพลังอันเหลือล้น ทุกท่วงท่ามีพลัง
เด็กนี่ ดูเหมือนจะหลอมรวมข้อกฎหมายการป้องกันตัวโดยชอบธรรมเข้าไปในวิชามวยของตัวเองจนหมดสิ้น
ทุกท่าไม้ตาย สื่อถึงความหมายที่ว่า "หมัดนี้ของฉันทุบลงไปคุณอาจตายได้ แต่ความผิดไม่ใช่ของฉัน" ด้วยความมั่นและโหดร้าย
เจียงเฟิงถึงกับสงสัยว่า หลี่จิ้งนี่กำลังคิดหาวิธีทำให้คนตายแล้วยังได้รับการปล่อยตัวเพราะบริสุทธิ์อยู่รึเปล่า
"หลี่จิ้ง"
"หัวหน้า เรียกอะไรเหรอ?" หลี่จิ้งเก็บลีลาทันที วิ่งเข้ามาหาอย่างเบาสบายเหมือนนกนางแอ่น
"มีงานให้แกทำนี่" สายตาของเจียงเฟิงจับจ้องไปทางสำนักงานกฎหมายฉียงเซิงที่อยู่ติดกัน "ไอ้คนชื่อจางเม่าไฉยนั่น แกไปลองคุยกับเขาดู"