ในขณะนั้น
ท่านประธานศาลหลงลี่ขมวดคิ้วมุ่น สีหน้าแผดเผาด้วยความมืดมน
เขาไม่ชอบการเล่นสำนวนของสยงยวี่ วิธีการพลิกดำให้เป็นขาวแบบนั้น ทำลายความเคร่งขรึมของการไต่สวนลงอย่างมาก
แต่กฎหมายก็คือกฎหมาย
หากเจียงเฟิงไม่สามารถหยิบอาวุธสังหารที่นอกเหนือจากทรัพยากรงานศิลป์ออกมาได้ โอกาสชนะคดีนี้ก็ริบหรี่จริง ๆ
หลงลี่มองไปที่แท่นโจทก์ แล้วเอ่ยเสียงทุ้มต่ำ
“ทนายความฝ่ายโจทก์ คุณยังมีอะไรต้องเสริมอีกไหม?”
ชั่วพริบตา ทั้งในและนอกศาล ทั้งออนไลน์และออฟไลน์ สายตาของผู้คนทั้งหมดจับจ้องมาที่เจียงเฟิง
นี่คือช่วงเวลาที่สำคัญที่สุด!
หากอยากทลายกำแพงการเล่นสำนวนของสยงยวี่ ต้องเอาหลักฐานเหล็กที่ตอกตะปูครั้งเดียวแล้วจบให้ได้!
ทว่า ท่ามกลางสายตาจับจ้องของมหาชน บางคนเริ่มสังเกตเห็นว่า เจียงเฟิงกลับยิ้มออกมา
เป็นรอยยิ้มของคนที่มองทะลุทุกอย่าง และควบคุมสถานการณ์ทั้งหมดไว้ในกำมือ
วินาทีถัดมา เสียงของเจียงเฟิงก็กังวานชัดเจนไปทั่วทั้งศาล!
“ท่านประธานศาล ผมขอรับรองหลักฐานเพิ่มเติมครับ!”
หลงลี่ดวงตาเป็นประกาย พยักหน้าทันที “อนุญาต”
ยังไม่ทันสิ้นเสียง เจียงเฟิงก็หยิบเอกสารกระดาษหนาเตอะกองหนึ่งออกมาจากกระเป๋าเอกสารอย่างสุขุม พร้อมกับแฟลชไดรฟ์ตัวหนึ่ง ส่งให้เจ้าหน้าที่ศาล
ฝั่งตรงข้าม สยงยวี่ยังคงรักษาท่าทีหยิ่งผยองไว้เช่นเดิม มุมปากเผยรอยยิ้มเยาะ
ขอรับรองหลักฐานเพิ่มเติม?
ก็แค่การดิ้นรนครั้งสุดท้ายก่อนตายเท่านั้นแหละ
ทว่า เมื่อเจ้าหน้าที่ศาลยื่นหน้ากระดาษแผ่นแรกของเอกสารชุดนั้นให้ท่านประธานศาลหลงลี่ รูม่านตาของเขาก็หดเกร็งลงทันทีเพียงแค่มองปราดเดียว
“นี่มัน... ใบรับรองสิทธิบัตร?”
เจียงเฟิงพยักหน้าเล็กน้อย เสียงเรียบนิ่งแต่หนักแน่น “ใช่ครับ ท่านประธานศาล เป็นสิทธิบัตรเกี่ยวกับกลไกแกนหลักอันเป็นนวัตกรรมของเกม ที่บริษัทซีลเป็นผู้ยื่นขอ”